Chronologie van het debacle rond Icesave

REYKJAVIK - De IJslandse president Olafur Ragnar Grimsson weigert een wet te ondertekenen die bepaalt dat het land geld terugbetaalt aan Nederland en Groot-Brittannië.

Dat geld was door de twee landen voorgeschoten om mensen te compenseren die schade leden door de val van de spaarbank Icesave. Hieronder een overzicht van de teloorgang van deze bank, waar zeker 320.000 Britten en Nederlanders hun geld stalden.

Mei 2008: Icesave, een merk van de bank Landsbanki, zet voet op Nederlandse bodem. Via spaarrekeningen op internet brengen meer dan honderdduizend Nederlanders in totaal miljarden euro's onder bij de bank.

8 oktober 2008: Icesave laat weten niet langer in staat te zijn de financiële verplichtingen na te komen door liquiditeitsproblemen bij moederbedrijf Landsbanki. IJsland nationaliseert hierop Landsbanki, evenals twee andere grote banken. De koers van de IJslandse kroon stort in.

9 oktober 2008: Minister Wouter Bos (Financiën) zegt dat het spaargeld van Nederlandse spaarders tot 100.000 euro gegarandeerd is. Zij zullen hun geld ,,linksom of rechtsom'' terugkrijgen.

13 oktober 2008: De website van Icesave is na enkele dagen weer in de lucht. Consumenten kunnen hierdoor weer bij hun afschriften, maar niet meer bij hun geld.

20 november 2008: Het Internationaal Monetair Fonds en enkele Europese landen lenen IJsland in totaal ruim 6,5 miljard euro. Met het geld moet IJsland schuldeisers van de banken terugbetalen. De leningen zijn verstrekt op voorwaarde dat IJsland alle schulden aflost.

26 januari 2009: Premier Geir Haarde en zijn regering treden af in de naweeën van de ineenstorting van het IJslandse financiële systeem. IJslanders protesteerden wekenlang tegen de manier waarop de regering de crisis te lijf ging.

6 juni 2009: Nederland en IJsland bereiken een akkoord over het terugbetalen van de tegoeden van de spaarders van Icesave. IJsland krijgt vijftien jaar de tijd om het volledige bedrag van 1,3 miljard euro terug te betalen aan Nederland.

23 juli 2009: IJsland dient formeel een aanvraag in voor het lidmaatschap van de Europese Unie. Het gesteggel met Nederland en Groot-Brittannië vormt een obstakel voor toetreding tot de EU.

28 augustus 2009: Het IJslandse parlement stemt in met terugbetaling van 1,3 miljard euro aan Nederland. Maar de voorwaarden die aan de goedkeuring zijn gesteld, maken het onduidelijk of het geld binnen de afgesproken termijn terugkomt naar Den Haag.

19 oktober 2009: Nederland, Groot-Brittannië en IJsland tekenen in Reykjavik een aangepaste overeenkomst over de terugbetaling van de leningen. Daardoor zijn Nederland en Groot-Brittannië ervan verzekerd dat de voorgefinancierde vergoedingen aan Icesavespaarders door IJsland worden terugbetaald. IJsland kan daar ook tot na 2024 over doen.

30 december 2009: Het IJslandse parlement stemt in met de nieuwe wet die compensatie aan Nederland en Groot-Brittannië mogelijk maakt.

31 december 2009: President Olafur Ragnar Grimsson wil de wet nog niet ondertekenen. Hij noemt de regeling omstreden en zegt dat hij meer tijd nodig heeft om een besluit te nemen.

3 januari 2010: Bijna een kwart van de IJslandse bevolking tekent een petitie tegen terubetaling. De ondertekenaars vinden dat de IJslandse belastingbetaler niet moet opdraaien voor fouten van financiële instellingen die onder officieel toezicht opereren.

5 januari 2010: De IJslandse president besluit de regeling niet te tekenen. In de geschiedenis van IJsland is een veto door de president slechts een keer eerder voorgekomen.