Duinrell wil Tikibad terug op de kaart

AMSTERDAM - Familiebedrijven vormen de ruggengraat van de economie. In deel vier van deze serie: attractie- en vakantiepark Duinrell. “Wij verkopen emotie, dat moet je niet té zakelijk benaderen. Als we iets leuk vinden, doen we het gewoon”, aldus Roderick van Zuylen van Nijevelt die samen met zijn broer Philip het park runt.

© Duinrell

Zodra de naam Tikibad valt, beginnen de ogen van Roderick te stralen. “Ik vind het zelf nog steeds leuk en je ziet ook dat mensen het naar hun zin hebben.” Het 25 jaar oude zwembad kostte zijn vader destijds een jaaromzet van 10 miljoen gulden. Het bleek een gouden greep, maar “als het fout was gegaan, dan was het afgelopen geweest met Duinrell”.

“Vroeger was het Tikibad het beste bad wereldwijd. Er zijn veel nieuwe ontwikkelingen geweest door de jaren heen, waardoor dat nu niet meer zo is. We gaan in 2012 het bad verdubbelen qua grootte. Er komen onwijs veel glijbanen en spectaculaire waterdingen bij, waardoor we weer wereldwijd op de kaart staan. Dat is vrij kostbaar. 10 miljoen euro? Misschien wel meer; dat moeten we nog precies uitrekenen.”

Waar het attractiepark alleen gedurende de zomerdagen open is, trekt het Tikibad het hele jaar door en ook ’s avonds veel bezoekers. “Juli en augustus zijn cruciaal voor onze omzet en dan hangt veel van het weer af. Een goede zomer levert 20 procent meer bezoekers op. Maar we hebben altijd nog het Tikibad als ‘slecht-weer-vangnet’.”

Landgoed

Duinrell ligt ingebed in het landgoed van 110 hectare dat al sinds de zestiende eeuw in het bezit van de familie is. De zoon van de Wassenaarse burgemeester trouwde met baronesse Van Pallandt. Hij stelde in 1935 het landgoed open voor publiek om belastingvoordeel te behalen en zo het landgoed te behouden.“Anders moet je in theorie elk jaar een stukje land verkopen om belasting te betalen, ” legt zijn kleinzoon uit.

Het landgoed bood behalve een speeltuin de eerste kunstskibaan van Nederland. Het skiën op dennennaalden trok veel publiek. De oorlog gooide vijf jaar later roet in het eten, zeker nadat de baronesse er met haar kinderen alleen voor kwam te staan nadat haar man in 1940 was doodgeschoten.

In 1962 wilde de baronesse het landgoed verkopen, maar haar zoon voorkwam dat door de familie uit te kopen. Vanaf dat moment ontwikkelde Hugo graaf van Zuylen van Nijevelt Duinrell tot het attractiepark dat we nu kennen. In 2000 namen zijn zonen, baronnen Philip en Roderick, het bedrijf over.

Familiebedrijf

In eerste instantie wil Roderick niet in het familiebedrijf aan de slag. “Ik wilde normaal doen. Je studeert en gaat dan bij een multinational werken. Dat wilde ik ook.” Uiteindelijk haalt zijn broer hem over. “Mijn broer werkte er al en er was behoefte aan een extra iemand. Hij benadrukte dat het een goed moment was en dat het geweldig leuk werk is.”

Al gauw merkte Roderick dat het “ontzettend fijn is om zo breed met een bedrijf bezig te zijn”. “Je kunt je beter ontwikkelen dan ergens anders. Geen politiek binnen een bedrijf, maar gewoon lekker ondernemen.”

Waar Roderick zich bezighoudt met de financiën en het commerciële aspect van het bedrijf, is zijn broer Philip verantwoordelijk voor de operationele kant. “Ik moet mensen over de drempel krijgen en hij doet de rest.”

“Zijn werk zou ik absoluut niet kunnen. En hij zou mijn werk niet willen. Ik zou het ook niet alleen willen doen. Ik vind het ontzettend fijn om te kunnen spiegelen aan iemand van wie het bedrijf ook is en die je ook erg goed kent. Ik gun mijn broer meer dan mezelf. Elkaar gunnen en elkaar aanvullen is heel belangrijk.”

Falcon

Dit jaar viert Duinrell 75 jaar openstelling van het landgoed. De achtbaan Falcon betekende echter het einde van de skibaan, tot spijt van Roderick. “Het was een politieke ruil; om het stuk grond te mogen bebouwen, moesten we de plek van de skibaan teruggeven aan de natuur."

"Dat vind ik jammer. De baan was commercieel niet aantrekkelijk, maar 70 procent van de Wassenaarse jeugd kwam hier skiën. Het is ook een beetje nostalgie. Mijn generatie, maar ook mijn dochter heeft hier nog leren skiën.”

De komst van de Falcon leidde tot veel aandacht in de media, vanwege de mogelijke geluidsoverlast. Roderick ergert zich aan de aandacht die mensen krijgen die ergens negatief over zijn. Hoewel hij ook toegeeft dat het lang niet altijd slecht is voor het park.

"Je hebt nog nooit zo’n stille achtbaan gehoord. Alleen als je op het hoogste punt naar beneden stort, zijn er mensen die gillen. Maar de achtbaan is zo gesitueerd dat niemand buiten Duinrell dat kan horen."

“Een journalist vroeg aan de gemeente wat ze zou doen als de geluidsnorm overschreden zou worden. Iemand riep toen gekscherend: 'dan roepen we een gilverbod uit'. Dat ‘gilverbod’ haalde toen alle media, die vervolgens ook massaal afkwamen op de eerste ritten van de Falcon.” De geluidsnorm werd echter, zelfs met gegil, niet overschreden.

Kikker

Met opvolging zijn de broers nog niet bezig. “We doen het zelf nog maar net”, aldus Roderick. Wel zijn de klasgenoten van hun kinderen zwaar onder de indruk. “Voor kinderen op die leeftijd is dit het mooiste beroep wat een vader kan doen.”

“Ze roepen weleens: jij bent de baas van Duinrell. Dan zeg ik altijd: nee, de kikker is de baas.” Daarmee doelt Roderick op Rick de Kikker, de mascotte van het park.

“Je wilt niet dat je kinderen op een andere manier bekeken worden, omdat hun vader een attractiepark heeft. Aan de andere kant moet je er soms ook gebruik van maken. Mijn kinderen zijn nu op een leeftijd dat ze het hartstikke leuk vinden. In de winter doe ik soms een attractie open of we gaan ’s ochtends vroeg met zijn allen het Tikibad in.”