Dirk S.

Er voltrekt zich momenteel een drama in Wognum. Voor de klanten, voor de werknemers en voor een brede kring van "stakeholders" van de DSB bank.

Door Rob Wagenaar | ASI Consulting

Er zijn weinig winnaars. Of de heer Lakeman moet zich als zodanig voelen. Een volgende bank gevallen. Reputatieschade alom, ook voor de verzekerings- en hypotheekbranche als geheel.

Maar er is ook een persoonlijk drama aan de orde. Het drama van Dirk Scheringa zelf. Nou hoeft niemand echt medelijden met hem te hebben. Hij zal niet tot de bedelstaf worden veroordeeld. Maar toch: een self-made man, die het zover heeft gebracht en dan tegen zijn zestigste zo diep vallen….

Glans
Buitengewoon spijtig is ook dat exemplarisch ondernemerschap "uit het niets" zijn glans verliest. Wat een lichtend voorbeeld voor velen was, wordt van de ene op de andere dag van het voetstuk gehaald en kan niet meer als rolmodel dienen.

Het verhaal is van alle tijden, maar daarom niet minder tragisch. Door een combinatie van ambitie, wil, vasthoudendheid en een neus voor ondernemerschap, ontworstelt hij zich aan zijn achtergrond en afkomst. Niks een dubbeltje en dan geen kwartje worden: gaan voor minstens een tientje, dat is het doel.

Scheringa slaagt erin om stap voor stap een mooie onderneming op te zetten en uit te bouwen. Door de jaren heen wordt de ontwikkeling en groei vastgehouden. Ook de baas groeit en ontwikkelt zich mee. Wellicht door af en toe op het randje te opereren (zoals de fameuze oerhollandse hotelketen van der Valk dat ook deed) slaagt hij erin een grote tent neer te zetten. Langzamerhand wordt hij een voorbeeld voor zijn omgeving.

Goede werken
Door het financieren van goede werken (of hobby's) krijgt hij ook respect in culturele kringen (door het Museum) en bij het volk (doorAZ en de schaatsploeg). Hoewel er ook andere geluiden komen (Reporter, KRO, 2001), zinken die toch in het niet bij de successtory.

Helaas, helaas, is het zo dat veel succesvolle mensen met het toenemen van het succes minder zicht krijgen op de eigen zwakkere kanten, minder gevoelig worden voor kritiek, zich omringen met niet al te kritische mensen en wat los komen van de realiteit. Menig ondernemer/directeur-eigenaar werkt op deze wijze aan zijn eigen ondergang.

Professor Peter formuleerde in de zeventiger jaren zijn beroemde Peter's principle:Everybody tends to rise to his level of incompetency. Bij mensen als Scheringa, met een eigen groot eigen bedrijf, komt dat helaas ook voor.En dan voltrekt zich een groot persoonlijk drama. Dan gaat het levenswerk "down the drain".

Kan het anders?
De menselijke natuur laat zich niet veranderen en telkens zullen er weer succesvolle ondernemers zijn die hardnekkig oude paden blijven bewandelen,waarvan velen het einde al allang zagen.

Een oplossing zit hem in de "countervailing powers". Ook bij Scheringa was de Nederlandse Bank al enige tijd bezig om de combinatie eigenaar/directeur te ontkoppelen.

Een strakker toezicht van toezichthoudende organen? Maar we hebben toch de AFM en De Nederlandsche Bank en verschillende klantgeorienteerde "luizen in de pels". Lakeman en zijn stichting? Wel een paardenmiddel dat in zijn effect wel eens zijn doel gemist kan hebben. Commissarissen? Er zaten politieke zwaargewichten in de Raad. Maar waren die nou opgewassen tegen de pur sang ondernemer Scheringa? We moeten constateren van niet.De lopende onderzoeken over het drama gaan hopelijk iets opleveren waar we wat mee kunnen.

Toch zag Scheringa wel kans om kwaliteit aan te trekken en "coutervailing" krachten in zijn omgeving te tolereren. Je kunt je nu dus afvragen wat Gerrit Zalm daar met zijn kwaliteiten heeft gedaan!