Hoe redden we Nederland?
| Uitgegeven: | 15 april 2010 11:09 |
| Laatst gewijzigd: | 15 april 2010 15:14 |
Luisterend naar de doemscenario's van sommige topmannen lijkt het soms alsof Nederland economisch al is opgegeven. Waar blijven de oplossingen?
Door Rob Wagenaar | ASI Consulting
Deze week was ik aanwezig op een interessante bijeenkomst over Internationaal Leiderschap. 'Captains of industry' Hans Wijers, CEO van Akzo Nobel en Ben Verwaaijen, CEO van Alcatel- Lucent spraken over het “werkklimaat” in Nederland, over het achterblijven van ons land en over de noodzaak van internationaal leiderschap.
Doorsuffen
China, India en anderen opkomende naties vliegen ons voorbij en wij suffen door. Er wordt een beeld geschetst van de kikker die langzaam wordt opgewarmd en die dit niet in de gaten heeft tot het te laat is. Statistieken en straffe beelden passeren. Het is al erg en het wordt nog veel erger.
Onze kinderen en kleinkinderen gaan het veel slechter hebben dan wij. In de discussie gaat het heel even over oplossingen. Maar: geen zakenkabinet, de parlementaire democratie in tact houden. En ja, geen politicus zal het aandurven echte maatregelen te nemen want dat kost hem stemmen en dus zijn carriere.
Kortom Nederland (en Europa ) kachelt verder achteruit en daar is weinig aan te doen. De wal moet het schip maar keren en niemand weet wanneer dat is.
Moeite
Ik heb zo langzamerhand veel moeite met dit soort sessies, hoe interessant de sprekers ook zijn. Of het nu allemaal echt waar zal worden of niet, het publiek (natuurlijk, een elitegroep van 75 toehoorders) kent de boodschap allang. In alle toonaarden wordt ons nu al vele jaren voorgehouden dat onze maatschappij aan haar luxe tenonder gaat.
Afhankelijk van de achtergrond van de spreker wordt deze trend verschillend geanalyseerd en verklaard. Maar daar blijft het dan bij. En dat is dan ook mijn irritatie:ik hoor eigenlijk nooit serieuze oplossingen. Sprekers en schrijvers komen met wat lachwekkende en zelden echt serieuze suggesties.
Het lijkt wel of het vooral om de vreselijke boodschap gaat. “Ik heb het in 2010 al voorspeld” sprak de krasse grootvader in 2025 tegen zijn in armoede levende kleinkinderen.
Haalbaar
Waar wij dus als Nederland aan toe zijn is het nadenken, het formuleren, uitdragen en invoeren van serieuze en haalbare oplossingen voor dit probleem! En het gaat er bij mij niet in dat die er niet zijn. Dezelfde 'captains' zijn echt strategische denkers en oplossers van grote problemen in hun eigen multinationals. Zij kennen en trekken lange lijnen en voeren beleid dat makkelijk 10 jaar vooruit kijkt.
Zij kennen het probleem van - het gebrek aan- 'burning platform'. Zij weten dat je je onderneming moet mobiliseren. Kortom: zij zorgen er wel voor dat hun multinational ook over 10 of 15 jaar de concurrentie nog aan kan.
Maar: kennelijk is Nederland al opgegeven en voldoet het om een klaagzang aan te heffen en het daarbij te laten. En hun multinationals te laten groeien in BRIC landen.
Stappen
Het lijkt mij dat hun signaal nu echt eens omgezet moet worden in concrete stappen. Stappen die grote en relevante groepen bewust laat worden en mobiliseert om in actie te komen. Het is waarschijnlijk dat dat initiatief niet van de politiek komt, immers daar komen grote vernieuwingen zelden vandaan.
In mijn ogen zouden heren als Wijers en Verwaaijen het gezegde ”noblesse oblige” moeten omarmen en de frontlinie, op zijn minst, de initiatiefnemers moeten zijn van een steeds breder wordende maatschappelijke beweging om Nederland uit haar winterslaap te halen.
Oplossingen
Ik wil dus de volgende keer in eenzelfde soort gezelschap aan aanpakken en oplossingen werken. Het kan en het moet. En ik doe ook mee.Nederland ontwaakt en neemt haar toekomst in eigen hand. Hoe gaat die beweging heten?
Ik daag u uit om met een swingende naam of slogan te komen. En ben gaarne bereid een eerste sessie te faciliteren. Al was het maar vanwege mijn 5 zeer jonge kleinkinderen!
| © NUzakelijk |
- Snelheidsdeken
- Race naar de Kerst
- Heeft u al een coach?
- 'Small is beautiful'
- Eindejaarsattenties al geregeld?
- Minder ministeries, maar schijn bedriegt
- Leidinggeven aan professionals
- Wat moet ik aan vandaag?
- PensioNADA
- Eerste minister, eerste mijnwerker
- Een CDA'er zonder nuance
- Gemeente versus supermarkt
- Een tandje minder
- Help, mijn spaarloon komt vrij!
- Blauwe schermen en rokende computers
- Een splinternieuw beroep
- 'Als het er niet hangt, hebben we het niet'
- Dissociërend op vakantie
- Uw bedrijfsgegevens op straat
- Bore-out
- Waarom vakantie moet
- Stempelen bij de controlepost
- Geel tegen oranje: 9-0
- De kennisinterpretator
- Oortjes en videobeelden
- Teambuilding met de Franse slag
- Budweiser, Babes en Bavaria
- Top hoppers
- Het gaat om geld
- Komt een team bij de dokter
- Piekervaringen
- Er zijn teveel consultants
- Een sfeertje als een systeemplafond
- Gratis parkeren
- Wikipedia op kantoor
- Hoe redden we Nederland?
- WOB ‘till you drop
- Bezuinig nooit op klantenbinding
- De ooievaar en de adviseur
- Damesbenen en organisatieverandering
- Sociale netwerken: de nonchalance regeert
- Terug naar code groen
- Twitter: een medium wordt volwassen
- Fractievoorzitters, zijn ze nog te redden?
- Opzouten
- Banken mogen niet meer innoveren!
- Spyker op zijn kop?!
- De valkuil van voorkeursgedrag
- Kloningsdrang bij managers
- Litouwen - Nederland 1-0
