Een CDA'er zonder nuance

Het CDA-congres afgelopen zaterdag was een onvergetelijke belevenis en een fraaie illustratie van een fenomeen dat ieder van ons meemaakt: duidelijke keuzes maken.

© NUzakelijk

Door Rob Wagenaar | ASI Consulting

Een pandemonium aan meningen, emoties, oordelen en veroordelen op het scherpst van de snede en dat ons voorgeschoteld door een partij die bekend staat als de meeste bedaarde en beheerste in het midden van ons politieke spectrum. Maar het ging ook wel ergens om.

Verkwanselen wij onze fundamentele waarden en diepgewortelde tradities teneinde ons land een regering te geven. De tragiek van het congres was dat “een beetje voor” of “een beetje tegen” niet mogelijk was. De nuance opzoeken kon helaas niet.

Zwart of wit

En daarmee werden vele congresgangers geforceerd zwart of wit te kiezen en vervolgens ook zichzelf te overtuigen van het absolute gelijk. Ongetwijfeld heel moeilijk voor vele CDA'ers. Het is tenslotte een partij waarin nu juist de nuance floreert en er niet zoveel absolute waarheden zijn.

De openbare worsteling van het CDA was echter ook een fraaie illustratie van een algemeen menselijk fenomeen dat ieder van ons meemaakt. Men verwacht van ons -zeker als leidinggevenden - duidelijkheid. Duidelijke uitspraken, een vaste koers en heldere beslissingen. Iedereen mag nuanceren, maar de leiding moet iets zeker weten en dat ook uitstralen.

Aarzelen

Maar de leiding is natuurlijk niet anders dan alle andere mensen en heeft ook haar aarzelingen. Zij kent vaak nog veel beter dan anderen de vele nuanceringen, het grijze gebied, de risico’s en bijbehorende inschattingen. Keuzes zijn zelden simpel en eenduidig. Er is altijd een andere kant.

Maar de leiding laat dat niet zien op straffe van beschuldiging van wankelmoedigheid en zwakte.
En dus overschreeuwt men zichzelf. Pompt men zich op om met veel meer zekerheid te acteren dan echt aanwezig is en doet de werkelijkheid geweld aan. Het is dus acteren wat je veel ziet, ook op het CDA-congres.

Scoren

Het is nog maar de vraag of het ook anders kan. Want een heldere uitspraak op een moeilijk terrein is toch wat veel mensen willen horen. En dat scoort dus als leidinggevende. “Een beetje integer bestaat niet”, kopte wijlen Ien Dales ooit, terwijl wij allen weten hoe genuanceerd integriteit echt ligt.

En dus gaan we vrolijk door met het vergroten van de kloof tussen voor- en tegenstanders van de PVV en de samenwerking daarmee. Alsof we onze buurman moeten villen of omarmen vanwege zijn keuze op deze partij.

Jongeren

Het viel mij op dat de bekende tegenstanders in het CDA vooral oude mastodonten zijn. Terwijl de voorstanders gezocht moeten worden onder de actieve politici en de jongeren, waaronder zelfs het enige moslim-kamerlid. Dat de tijden veranderd zijn is zeker en wellicht is het vooral de huidige, actieve generatie die daarop een antwoord tracht te vinden.

Het is niet voor niets dat velen zich pas echt zorgen maken als dit openlijke keuzeproces leidt tot scheuring en definitieve stellingname voor of tegen.

Job Cohen wilde “de boel bij mekaar houden” en dat is ook voor het CDA en voor het hele land de voornaamste opgave. Het leven is sterker dan de leer. Daar met elkaar aan wennen en het gesprek te blijven voeren is de echte opgave voor ons allen.

Rob Wagenaar is consultant bij ASI Consulting