Met de billen bloot

Zijn de effectenbeurzen terecht hersteld, of was het een illusie? Voor de kerstdagen hebben we hierover uitsluitsel. De meningen zijn nog nooit zo verdeeld geweest.

© ANP

Door Geert Schaaij I Beursgenoten

Ik behoor tot het kamp der positievelingen, zo vindt de gevestigde orde. Niets is minder waar. Ik houd mijn hart vast. De komende maanden zullen veel bedrijven met de billen bloot gaan. Bezuinigingen en reorganisaties hebben bedrijven lucht gegeven en deden de koersen van de aandelen herstellen.

Verwachtingen
Terecht, maar nu moeten de verwachtingen waargemaakt worden. Werpen de inspanningen van de overheden en het bedrijfsleven haar vruchten af? Durven de mensen weer geld uit te geven? Hoe groot is het vertrouwen in de toekomst, durft men weer te investeren? Durven banken weer geld te lenen, aan elkaar, of aan u en mij. Wat gaat de dollar doen? Wat gebeurt er met de grondstofprijzen?

En de rente? Krijgen we inflatie of deflatie? Hoe dekken de overheden hun begrotingstekorten? Krijgen we belastingverhogingen, en zo ja wat voor effect heeft dat dan weer op ons bestedingspatroon? Wordt het met Obama “yes, we can”, of wordt het “why can’t”? Er zijn duizenden vragen te stellen, met nog veel meer antwoorden die daar weer op te geven zijn. Op lezingen roep ik altijd: “Wie het weet mag het zeggen!”

Marges
Een ding kunnen we vaststellen. Alles beweegt binnen marges. En binnen die marges dien je een koers uit te zetten. En dan is het verhaal dat Rienk H. Kamer op tv vertelde een onzinverhaal. We leven in de toekomst, niet in het verleden. Natuurlijk kunnen we leren van het verleden, maar het is geen leidraad.

Wat ik daar uit leer, en dan maakt het mij niet uit of de grafiek op één jaar of op vijfentwintig jaar ligt, is dat het uiteindelijk goed komt. Dat is namelijk waar wij mensen mee bezig zijn; dat het goed komt. Het milieu, de welvaart, de werkgelegenheid, de files bedenk het maar.

Goudstukken
Maar we hebben binnen het economische spel ook een soort olie uitgevonden waardoor we uiteindelijk weten dat het goed komt. Dat is inflatie. Uiteindelijk zal alles wat u koopt duurder worden. Dus om hetzelfde van vandaag morgen ook te kunnen kopen, hebben we meer goudstukken nodig.

Om die reden trekt goud dit type beleggers ook aan. Ik heb daar niets mee. De varkens willen het niet eten en het is te koud om onder te slapen. Geld moet renderen, door de stormen heen. Goede aandelen trotseren de tijd. Goede aandelen, goede ondernemingen maken uiteindelijk meer winst, al was het maar door de verhogingen ontstaan uit de inflatie.

De ingrediënten bepalen de koers van de beurs voor de korte termijn, op de lange termijn spelen andere factoren een rol. Daarom is het voor u zo belangrijk dat u goede aandelen hebt. En natuurlijk, daar passen ook korte, snelle ritten bij.

Schotsje springen
Een correctie is een kans om kwaliteit te kopen, niets om bang voor te zijn. Beleggen is schotsje springen. Vandaag even niet, maar morgen graag. Vandaag hier en morgen daar. Beleggen is spreiden, over sectoren, over landen. Spreiden over aandelen, obligaties, en cash. Binnen dat beleggen past ook een stukje avontuur. Beleggen is niet of, maar en/of.

En de AEX Index? Die gaat naar 400 punten. Wanneer? Niet in een rechte streep, niet zonder vallen en opstaan. Royal Dutch Shell bestaat al meer dan 400 jaar, dat halen u en ik niet. Uw investeringen wel, als we het goed doen. En daar zoeken we naar, dat is beleggen. De kalme belegger koestert zijn kwaliteit, en laat deze goede aandelen schommelen. De actieve belegger probeert op de emotie van de beurs zijn rendement op te krikken door te traden. En ik doe beide.

Geert Schaaij is directeur van Beursgenoten.nl, een beleggers-community met tips en adviezen over ontwikkelingen op de financiële markten. Schaaij won in 2007 de Gouden Stier als beste beleggingsexpert van het jaar. In 2008 werd hij gekroond tot beursidool van het jaar. De Gouden Stier, de osccaruitreiking van de Nederlandse effectenbranche, wordt georganiseerd door Belegger.nl