Volladen met grondstoffen

De aandelenkoersen zitten in de lift en het lijkt wel of veel beleggers bang zijn de boot te missen. De enorme stimuleringsmaatregelen wereldwijd lijken effect te sorteren en de tekenen dat de bodem van de recessie is bereikt worden sterker. Dat wakkert het optimisme verder aan.

© ANP

Door Martine Hafkamp | Fintessa Vermogensbeheer

Aangetrokken door de koerswinsten die er de afgelopen tijd al gerealiseerd zijn en de verwachting dat deze trend aan kan houden, vindt ook beleggen in grondstoffen gretig aftrek. Als immers de economische activiteit aantrekt, zal de vraag naar grondstoffen toenemen.

Mij lijkt de tijd rijp voor een moment van bezinning. Bij de stijgende interesse voor beleggen in grondstoffen wordt in mijn ogen te weinig gekeken naar de specifieke karakteristieken van verschillende soorten grondstoffen waarin kan worden belegd en de reden waarom de desbetreffende grondstof een goede belegging kan zijn. Sterker nog, de toenemende investeringen in grondstoffen geven tegenstrijdige signalen af.

Goud
Zo wordt goud normaliter gezien als een veilige haven in tijden van onzekerheid. Nu het ergste economische leed wereldwijd geleden lijkt zou de interesse hiervoor moeten afnemen, maar niets blijkt minder waar.

Niet alleen de aandelenkoersen, maar ook de goudprijs, in dollars gemeten weliswaar, stijgt. Natuurlijk, de goudprijs zal ook profiteren van een aantrekkende wereldeconomie, maar boven diezelfde goudmarkt hangt wel de komende verkoop door het IMF van een paar honderd ton goud. Daarnaast houdt een oplopende goudprijs in dat de markt ervan uitgaat dat de dollar verder zal verzwakken en dat is weer geen krachtig economisch signaal.

Deflatie
De vrees voor deflatie aan de andere kant strookt ook niet met de realiteit van de oplopende grondstofprijzen. Als het deflatiescenario bewaarheid zou worden, houdt dat in dat bedrijven investeringen zullen uitstellen en dat de vraag naar grondstoffen zou afnemen.

Daarnaast is er een groot verschil tussen ‘soft commodities’ en ‘hard commodities’. Soft commodities zijn gewassen als graan, tabak, suiker, koffie, mais, vee, etc. Bij hard commodities gaat het om grondstoffen die uit de grond worden gewonnen, zoals bijvoorbeeld olie, koper en ijzererts, maar ook goud en zilver.

Bij beleggen in de eerste categorie spelen onbeïnvloedbare zaken als het weer, het lukken of mislukken van oogsten door bijvoorbeeld schimmels, ongedierte of ziektes en de houdbaarheid van de goederen een belangrijke rol.

Het allerbelangrijkst is echter de vraag wat voor soort belegger u bent. Laat u niet te veel meeslepen door de waan van de dag. Het volatiele karakter van diverse grondstoffen maakt ze wel geschikt voor speculanten, maar of het per definitie ook een reële optie is voor meer defensief ingestelde beleggers?

Risicoprofiel?

Met andere woorden, kan door te beleggen in grondstoffen het risicoprofiel van een beleggingsportefeuille verbeterd worden?

Rechtstreeks in grondstoffen beleggen via futures of termijncontracten lijkt mij sowieso geen goed idee. En, als u geen offensief ingestelde belegger bent, geldt dat ook voor turbo’s en trackers. Niemand zit te wachten op fysieke levering en maar weinig mensen vinden het prettig baar goud in huis te hebben. Bovendien levert het geen direct rendement op.

Grondstoffen bieden echter mede vanwege de lage correlatie die ze hebben met aandelen wel een goede mogelijkheid tot diversificatie van een portefeuille. Door grondstoffen als extra beleggingscategorie op te nemen in een goed gespreide beleggingsportefeuille kunnen er met hetzelfde risico hogere rendementen worden nagestreefd.

Grondstofprijzen
Ook ik wil graag inspelen op toekomstig economisch herstel en, door een toenemende schaarste, verder oplopende grondstofprijzen. Maar ik kan de verleiding van de enorme koerssprongen van bijvoorbeeld koper en suiker goed weerstaan. Incidentele factoren kunnen in veel gevallen een directe en grote invloed hebben op de prijsvorming.

Daarom kies ik er voor om niet rechtstreeks in grondstoffen te beleggen. In plaats daarvan beleg ik in bedrijven die hun voordeel kunnen doen met de verwachte toenemende vraag en oplopende prijzen. Hierbij maak ik, om het risico verder te spreiden, mijn actieradius zo ruim mogelijk. Dus niet alleen de producenten zelf, maar ook de toeleveranciers aan deze sector.