Seks, wat is aftrekbaar?

De wetgever heeft de afgelopen jaren de aftrekbare kosten aanzienlijk ingeperkt. Voor ondernemers blijft het echter nog steeds een spelletje zo veel mogelijk kosten als zakelijk te bestempelen en deze vervolgens ten laste van de winst te brengen.

© Arjan Thomassen

Door Arjan Thomassen

De fiscus gaat daar meestal niet in mee, met name niet als het om kosten gaat die in een bedrijfsjasje worden gestoken terwijl het eigenlijk privékosten zijn. Denk aan de kartkosten van zoonlief en de paardrijdactiviteiten van de echtgenote.

Iets wat privé is zal door het aanbrengen van een bedrijfslogo en wat aanvullende reclame niet meteen als bedrijfskosten kunnen worden aangemerkt. Dan moet daarmee toch echt wel een ruimer zakelijk belang gediend zijn.

Nette heren

Sommige ondernemers, in fiscale procedures met name dienstverleners als advocaten, accountants en zielenknijpers, maken het echter nog bonter. Voor de buitenwereld nette heren (helaas, de procedures betreffen alleen maar mannen) met thuis een vrouw en koters.

Om de spanning erin te houden -die kennelijk niet uit de vakinhoudelijke uitdaging te halen is- gaan ze in werktijd met cliënten al dan niet gewenste seksuele relaties aan. Dit ‘buiten de deur eten’ loopt niet altijd even goed af. Met een beetje pech ligt een dergelijke misstap al snel op straat en wordt het gedeeld met heel Story- en Privélezend Nederland.

Afkopen

De dienstverlener ontloopt mogelijk de publieke schandpaal door diep in de buidel te tasten en de potentiële loslippigheid van zijn cliënte daarmee af te kopen.

En nu voelt u het al aankomen: dan wordt het standpunt ingenomen dat die betaling aangemerkt dient te worden als ondernemerskosten, immers, zijn onderneming heeft hem in staat gesteld om die seksuele relatie aan te gaan. Seks op kosten van de fiscus, leuker kunnen we het niet maken, wel?

Rechter

Welnu, juichen hoeft niet! De rechter (vermoedelijk niet de rechter die een escortservice in een eerdere procedure aanzag voor een autoreparatiebedrijf) oordeelde immers dat het aangaan van een seksuele relatie te maken heeft met de persoonlijke behoeftebevrediging van de dienstverlener en dus los staat van de onderneming.

Het argument dat de betalingen plaatsvinden ter voorkoming van negatieve publiciteit en dat er daarom sprake zou zijn van ondernemingskosten, werd evenmin gehonoreerd.

Wie dus denkt een seksueel avontuur te kunnen aangaan op kosten van de fiscus, heeft het mis. Er zal altijd sprake zijn van een besteding van reeds verworven inkomsten. Seksuele consumptie derhalve.

Arjan Thomassen is belastingadviseur bij Accredo Belastingadviseurs BV te Eindhoven en is daarnaast als parttime universitair docent Belastingrecht verbonden aan Maastricht University. Volg hem ook op Twitter.