Een smartphone op kosten van de fiscus?

De Belastingdienst onderscheidt 'computers' en 'communicatiemiddelen', maar het verschil tussen die twee wordt steeds kleiner.

© Arjan Thomassen

Moderne communicatiemiddelen en computers zijn niet meer weg te denken in het bedrijfsleven. Was vroeger de autotelefoon (vaak met draad verbonden aan het dashboard) voorbehouden aan de succesvolle zakenman of -vrouw, thans loopt heel Nederland met een mobiele telefoon dan wel smartphone op zak.

En daar blijft het niet bij, een laptop, netbook of tablet computer behoren ook nog vaak tot de standaarduitrusting van werkend Nederland. Vroeger was een telefoon een echt communicatiemiddel, je kon er immers alleen maar mee bellen, sms-en of e-mailen.

Thans brengt de voortschrijdende technologie deze telefoons dichter in de buurt van een computer. Immers, naast de oude functies, zijn er vele extra functies bijgekomen zoals toegang tot internet, foto’s en films, muziek en navigatie.

Fiscaal

Fiscaal is het van belang om te weten wanneer er nu sprake is van een communicatiemiddel dan wel een computer. De Wet op de loonbelasting maakt onderscheid voor een belastingvrije vergoeding of verstrekking van ‘computers en dergelijke apparatuur’ en ‘communicatiemiddelen’.

Computers zijn belastingvrij te vergoeden of te verstrekken als deze voor ten minste 90 procent zakelijk worden gebruikt. Voor communicatiemiddelen is een zakelijk gebruik van minimaal 10 procent al voldoende.

Vervagen

De belastingdienst constateerde ook dat het verschil tussen computers en communicatiemiddelen steeds meer vervaagt, mobiele telefoons lijken steeds meer op minicomputers en zouden dus zonder nadere regelgeving minder snel belastingvrij vergoed dan wel verstrekt mogen worden.

Tijd voor een verduidelijking derhalve. In een recente beleidspublicatie worden smartphones aangemerkt als communicatiemiddel als het beeldscherm een diagonaal heeft van niet meer dan 7 inch (17,78 cm). Bij deze omvang hebben deze apparaten een beeldscherm en invoermogelijkheden die te beperkt zijn om het toestel langdurig als computer te gebruiken.

Wie het daarmee niet eens is, kan te allen tijde tegenbewijs leveren. De werkgever zal in dat geval aannemelijk moeten maken dat een specifiek apparaat met een groter scherm toch een communicatiemiddel is.

iPad

Pocket-PC’s, iPads, mininotebooks, netbooks, e-readers en navigatieapparatuur vallen dus niet onder het begrip communicatiemiddelen. Deze apparatuur is ofwel geschikt voor algemeen gebruik ofwel voor een specifiek gebruik anders dan als communicatiemiddel.

Deze apparatuur valt onder de regeling voor computers zodat deze minimaal voor 90 procent zakelijk moeten worden gebezigd.

Afhankelijk van technische ontwikkelingen zal naar verwachting het onderscheid tussen computers en communicatiemiddelen (verder) vervagen. De trends zullen dan ook worden gevolgd en bezien zal worden in hoeverre dit onderscheid in de fiscale regelgeving in de toekomst aanpassing behoeft.

Arjan Thomassen is belastingadviseur bij Accredo Belastingadviseurs BV te Eindhoven en is daarnaast als parttime universitair docent Belastingrecht verbonden aan Maastricht University. Volg hem ook op Twitter.com/athomassen60.