Tijdens mijn vakantie in Italië heb ik op het terras deze keer geen jaloerse opmerkingen gekregen over de Nederlandse polder. Maar ik heb vaak genoeg gehoord van mijn Italiaanse, Franse, Britse, Spaanse collega’s hoe ze Nederlandse werkgevers benijden.

Door Bernard Wientjes

Juist omdat er door overleg veel meer mogelijk is dan wanneer je beide op de barricades staat om de eigen positie te bevechten. Ik was dus absoluut niet blij met de discussie in de vakbeweging dit jaar. Ik weet dat er wordt beweerd dat werkgevers in hun vuistje lachten toen de vakbeweging verdeeld raakte. Maar het tegendeel is waar.

Werkgevers hebben een sterke counterpart nodig. Niet alleen in de politiek, maar ook ‘aan de kant’ van werknemers. Natuurlijk, een samenleving kán best functioneren zonder vakbeweging.

Dat is alleen niet hoe Nederlandse werkgevers zaken willen doen. De kracht van onze polder is altijd geweest dat we samen in staat waren over onze eigen schaduw heen te springen. Afspraken te maken die zowel voor werknemers als werkgevers goed waren.

Dus toen de vakbeweging eind juni besloot gezamenlijk de schouders onder een nieuwe vakbeweging te zetten en een nieuwe voorzitter te benoemen, heb ik opgelucht adem gehaald.

Radicalisering of polder

De radicalisering in de politiek was ook in de vakbeweging zichtbaar geworden. Het had niet veel gescheeld of de meer radicale krachten hadden het gewonnen van de polderaars. De vakbeweging had kunnen kiezen voor de radicale koers van stakingen.

De ervaring uit het buitenland leert dat dit niet de beste oplossingen oplevert. Niet voor werknemers, werkgevers en de samenleving als geheel.

Polder behouden

Dus: ja, werkgevers maken zich zorgen over de teloorgang van de het polderoverleg. En terecht. Recentelijk nog uitte de Club van Elf , waarin bedrijven als Ahold, Shell, NS, KPN en Philips verenigd zijn, hun zorgen in de Volkskrant.

Die zorg leeft bij alle ondernemers, die graag ondernemen in een stabiel sociaal-economisch klimaat. En bij werknemers ook, durf ik te stellen. We hebben allemaal veel te verliezen. Ik hoop dat er een nieuwe lente met nieuwe kansen kan beginnen. En geen hete herfst.

Bernard Wientjes is voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO-NCW. Deze column is afkomstig uit Forum, het tweewekelijkse opinieblad van VNO-NCW.