Thuiswerken: de elite doet het voor

Meer bazen, meer regels, meer controles. Thuiswerken wordt in zo’n context al snel thuis OOK werken.

© NUzakelijk/Paul Verburgt

Door Paul Verburgt

Iemand noemde mij laatst zijn vroegere leermeester. Dat verbaasde me. Als ik iets ben, geen leermeester. Ik ben een leerling.

Nee, toch niet, dat klinkt te volgzaam. Noem me leergierig, of nee doe maar nieuwsgierig.

Het zou kunnen zijn dat u bij nieuwsgierigheid denkt aan een zucht naar nutteloze weetjes. Goudvissen die zeeziek kunnen worden of de tweede vrouw van Hendrik de Achtste die drie borsten had.

Dat soort dingen. Onkennis, vrolijk makend en dus altijd handig op sombere momenten.

Foefjes

Hou ik van, maar verkijk u niet. Mijn nieuwsgierigheid is voornamelijk serieus. Mijn nachtkastje is te klein voor de stapels boeken die ik lees. Geen managementboeken overigens.

Al die als steen der wijzen gepresenteerde foefjes om medewerkers eronder te houden, ik ben er klaar mee. Mijn nieuwsgierigheid is wel gulzig, maar niet zonder selectie.

Onderzoek

Denk nou niet dat ik me afsluit voor de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van management en organisatie. Ik volg ze juist op de voet. Dankzij internet, wat zeg ik, dankzij deze site, NUzakelijk.nl.

Elke dag verschijnt er wel een onderzoek en ik lees ze, nieuwsgierig, maar ook voor u, want dat mag u van me verwachten. Dat er minder verloop is onder topmannen. En dat gelukkige werknemers minder vaak ziek zijn.

Dat bedrijven geen zin hebben om te zeggen of ze vrouwen in hun directie hebben opgenomen. Of dat 12 procent van de werknemers hun baas briljant vindt. Ik vreet ze!

Drie borsten

Vaak zijn het resultaten van enquêtes, uitgevoerd door een belanghebbende leverancier, zoals een uitzendorganisatie of een telecomaanbieder. Misschien dat die onderzoeken daarom nogal eens beperkt zijn en de conclusies wat dunnetjes.

En om heel eerlijk te zijn, soms overstijgen ze nauwelijks het niveau van de vrouw met drie borsten.

Het Nieuwe Werken

Laatst kwam Kluwer met een onderzoek over het Nieuwe Werken, een favoriet onderwerp van me. Kluwer is een serieus bedrijf, met een wetenschappelijke inslag.

Dat moet een goed onderzoek zijn, mompelde ik opgetogen. Ik voelde mijn nieuwsgierigheid ontbranden.

Hit

Het Nieuwe Werken is een hit. Het vergemakkelijkt het drukke leven van menige werknemer en vermindert de filedruk. De kosten kunnen omlaag en er is minder management nodig. Volgens sommigen (ik) zou de productiviteit ook nog eens kunnen stijgen en het ziekteverzuim dalen.
Als ik zeg hit, bedoel ik overigens een lippendienstige hit. In de praktijk komt er nog steeds weinig van terecht.

Koplopers

Ik was dus erg benieuwd naar het onderzoek van Kluwer. 

Wat? Wat lees ik me daar? Is het echt? Dames en heren, gaat u even zitten. Goed nieuws! Maar liefst 71 procent van het hogere management doet aan het Nieuwe Werken.

En dat komt omdat deze doorgaans hoogopgeleide groep al ‘meer verantwoordelijkheid en vrijheid krijgt’. Het zijn ‘koplopers’. Ze geven de medewerkers het goede voorbeeld.

Maar die medewerkers willen niet. De helft van hen wordt tegenwoordig al gevraagd of ze ook aan Het Nieuwe Werken willen, maar nee hoor. Ze vrezen dat privé en zakelijk te makkelijk door elkaar gaan lopen, thuis wel te verstaan.

Gek

Hallo! Wie is hier gek geworden? De elite werkte altijd al met grote regelmaat thuis en kwam en ging zoals het haar goed dunkte. Dat is niet Nieuw, dat is Oud. Niks koplopers, gewoon klassieke, zelf toebedeelde privileges die onder het mom van het Nieuwe Werken stevig zijn opgerekt.

Niet om de weg te bereiden voor de rest van het personeel, maar omdat het best lekker is om elk vrijdag thuis te werken.

Vrijheid

Geloof maar niet dat 50 procent van de werkend Nederland de gelegenheid wordt geboden om thuis te werken. Dat past helemaal niet in het mensbeeld van de gemiddelde organisatie, dat nog steeds uitgaat van het adagium dat vertrouwen goed is, maar controle beter. Ga maar uit van 15 procent.

Dat is al jaren zo. En dat blijft voorlopig zo. Hoog in de boom wordt heel wat afgekweeld over eigen verantwoordelijkheid van medewerkers, bevlogenheid en menselijke kapitaal, maar op de grond blijven de dingen zoals ze zijn.

Erger nog, overal neemt de bestuurlijke drukte toe: meer bazen, meer stafmensen, meer regels, meer controles. Thuiswerken, als het al mag, wordt in zo’n context al snel thuis OOK werken.

Somber

Wat een niveau. Dit soort onderzoekjes maakt me zo somber. Wist u trouwens dat een mens 43 spieren gebruikt als hij een somber gezicht trekt en maar 17 als hij lacht?

Is het onderzoek van Kluwer toch nog ergens goed voor.

Paul Verburgt was jarenlang directeur van organisaties in de publieke en private sector en werkt nu als adviseur vanuit zijn bedrijf Minimal Management. Hij schreef de boeken 'Bazenbargoens' en recentelijk 'Heel Herkenbaar. Volg hem ook op Twitter/Paulminimal.