5 tips voor de dommen

Het leven heeft niet veel zin, de dood wel. Zonder dood geen evolutie. Als we niet eeuw na eeuw massaal waren doodgegaan, waren we nu nog steeds als eencellig wezentje bezig naar het strand te zwemmen.

© NUzakelijk/Paul Verburgt

Door Paul Verburgt

Kijk, daar zit u zomaar met twee, drie zinnen midden in een stukje wetenschap. En u bent nog niet afgehaakt! Ik zeg altijd, het hoeft niet ingewikkeld te zijn om niveau te hebben.

Waar was ik gebleven? O ja, de evolutie. Dan heb ik het niet over zo iets eenvoudigs als de uitfasering van ons kleine teentje. Komt goed, koud kunstje. Ik heb het over onze intelligentie. 

De vraag was of we steeds intelligenter worden, uiteraard onder de voorwaarde dat we lang genoeg dood blijven gaan. Het is mijn zware plicht om u te melden dat het antwoord ontkennend is. We zijn als mensensoort nu op ons intelligentst.

Heb ik net gelezen in een wetenschappelijke rapport. Onze hersenen wegen zo’n 1 à anderhalve kilo, maar verbruiken 20 procent van onze energie. Meer kan niet.

Erger nog, we zullen zelfs dommer worden! Evolutie = minder. Geen staart meer, geen vacht meer en binnenkort dus ook geen kleine teen meer. We moeten dus aannemen dat ook het aantal hersenscellen zal afnemen.

Grote hoofden

Dat ziet er dus niet goed uit. Hoe moet dat met de euro, het milieu, de woningmarkt en de files? Ik voel dat u nu verwachtingsvol naar mij kijkt. En terecht, want daar zijn wij columnisten voor: de boel een beetje duiden, nieuwe richtingen aangeven, dat werk.

Als gebaar naar Darwin c.s. hou ik de theoretische optie open dat we wel intelligenter worden, maar dat ons lichaam daarvoor ingrijpend moet veranderen. Heel grote hoofden, piepklein lijfje, kruipend, een pootje of acht (aan elke kant).

Spurt

Waarschijnlijker is dat we steeds dommer worden. En eerlijk gezegd, overal zie je de tekenen al. Volgens mij maakt de evolutie een spurt!

Wat te doen? Ik geef een paar tips voor de korte termijn, met oefenstof.
1. Prikkel uw intelligentie en kijk eens op een nieuwe manier naar de dingen van alle dag. Verbaas u bijvoorbeeld niet over de hoofddoek van de majesteit, maar leer dat je onder een hoofddoek een hoed kunt dragen. Eenvoudig is het nieuwe kijken overigens niet. Oefen maar eens op het plan van SP, PvdA en Groen Links om de inkomstenbelasting op te schroeven.

2. Los een probleem op, voordat het misgaat. Het wachten is – ik noem maar wat - op het eerste vliegtuig dat door een vlucht ganzen uit de lucht wordt gehaald. Oefening: voer een gesprek met een imaginaire nabestaande over uw motieven om ganzen niet te vergassen. U zult zien hoe besluitvaardig u wordt.

3. Als u 2. onder de knie hebt, onderzoek dan eens het omgekeerde: niet alles wat mis kan gaan, hoeft voorkomen te worden. Voor je het weet dobber je in een oceaan van bureaucratische regels. Oefening: schrijf 100 voorbeelden van nodeloze voorschriften uit uw eigen woon- of werkomgeving op. U krijgt een kwartier de tijd.

4. Hoe kleiner het probleem, des te eenvoudiger is het op te lossen. U denkt natuurlijk direct aan Griekenland een jaar gelden en dan heeft u nog gelijk ook. Bij deze tip dan ook geen oefenstof.

5. Laatste tip: denk niet dat elk probleem uw probleem is, een preoccupatie van vele bazen en bestuurders. ‘Gewone’ medewerkers en ingezetenen zijn vaak prima in staat om hun eigen boontjes te doppen. U hoeft hen ook niet te ‘faciliteren’: blijf uit de buurt en het komt voor elkaar. We gaan niet eerst oefenen, maar doen het meteen voor het echie. Moet lukken, zo dom bent u toch niet? 

Paul Verburgt was jarenlang directeur van organisaties in de publieke en private sector en werkt nu als adviseur vanuit zijn bedrijf Minimalmanagement. Hij schreef de boeken Bazenbargoens en Heel Herkenbaar. Volg hem ook op twitter: paulminimal.