Gaan de Grieken het redden?

 Het drama van Griekenland houdt een rechtgeaarde veranderingskundige behoorlijk bezig. Het “bedrijf” Griekenland wacht een complete ommekeer op straffe van een zeker faillissement.

© NUzakelijk

Door Rob Wagenaar

Maar laat een land zich met een bedrijf vergelijken en is het mogelijk om als land te leren van grote deconfitures en hersteloperaties in het bedrijfsleven? Mijn stelling: er zijn veel overeenkomsten!

Griekenland is weer even gered van de ondergang, zo kopten de kranten vorige week. Het land heeft een ondragelijk grote schuldenlast en kan rente en aflossing niet meer opbrengen.

Een nog nooit geziene, gigantische bezuinigingsoperatie moet op gang komen om een complete ineenstorting van de economie te voorkomen. Privatisering, verkoop van staatskroonjuwelen en algehele heftige teruggang van de staatsuitgaven is noodzakelijk.

De protesten in de bevolking zijn aanzienlijk. De regering, die dit allemaal voorstelt, wankelt maar redt het tenslotte met een kleine meerderheid in het parlement. Nu zien of het ook gerealiseerd wordt.

Parallel

De parallellen met het bedrijfsleven liggen voor het oprapen: na jarenlange verliezen dreigen de banken met het opzeggen van het krediet, tenzij.., het bedrijf ontwikkelt een grootscheeps reorganisatieplan, stoot onderdelen af, sluit fabrieken, het dure hoofdkantoor gaat in de verkoop, een algehele salarisverlaging (zeker voor het management) wordt overwogen.

Met de banken wordt een herfinancieringsplan opgesteld. De bonden staan op hun achterste benen, het personeel demonstreert tegen de bezuinigingen en de ontslagen. De onderneming keert terug naar haar core business. In Griekenland gebeurt vrijwel hetzelfde.

Maar er zijn verschillen: Een land kan wel failliet gaan, maar het land en de bevolking zal daarmee niet verdwijnen. Vergeleken met een onderneming: de dreiging van het teloor gaan van het bedrijf is er niet en daarmee ontbreekt ook een ultieme prikkel om het willen redden.

Overname van Griekenland door een ander land? Onwaarschijnlijk in de huidige politieke verhoudingen!

Meerderheid

Griekenland is een parlementaire democratie, waarbij een meerderheid beslist. Zoiets zou in een bedrijf, zeker in een crisissituatie, onvoorstelbaar zijn. In tegendeel: een zeer directive, bijna dictatoriale leidinggevende stijl is nodig om een bedrijf in nood door zo’n crisis te loodsen.

Dat het de Grieken tot nu toe lukt om hun parlementaire stelsel overeind te houden en tegelijkertijd deze draconische besluiten te nemen, is daarom heel bijzonder. En het geeft vertrouwen in uiteindelijk toch een goede uitkomst.

Want een overeenkomst met het bedrijfsleven is de noodzaak om de “blijvers”en alle andere belanghebbenden te overtuigen van de geloofwaardigheid van de reorganisatie. Allen samen kunnen en zullen – als het goed is- het bedrijf en het land uit de shit trekken.

Dus de Grieken moet massaal inzien dat er fors wat moet veranderen en daaraan zelf hun steentje (steen) willen bijdragen. Alleen dan blijven zij hun regering steunen. En alleen dan is er kans op acceptatie van de grote veranderingen.

Cultuur

Blijft de vraag of de cultuur, de gewoontes gaan mee veranderen. Als de bedrijfscultuur bij een onderneming een belangrijke oorzaak vormde voor de crisis of een belemmering vormt voor het herstel, dan wordt er fors ingegrepen. Vaak verdwijnt dan veel management.

Wat gaan de Grieken doen om een veel nijverder volk te worden met een meer midden-Europese cultuur? Of zakt het volk uiteindelijk af naar een veel lagere levensstandaard en wordt deze unieke kans om de economie op een heel andere leest te schoeien niet benut.

Ook in het bedrijfsleven lukt het tenslotte lang niet altijd om als een feniks uit de as te herrijzen!

Rob Wagenaar is organisatieadviseur. E-mail: rob.wagenaar@wagenaarhoes.nl