De ambtenaar en de stad

Terwijl het aantal inwoners van steden toeneemt blijken vreemde besluiten van beleidsmakers vaak op het platteland bedacht. Geef daarom voorrang aan ambtenaren uit de stad.

Door Walther Ploos van Amstel | Delaatstemeter.nl

Ik woon hartje Amsterdam en dan maak je veel mee. Onlangs nog. We genoten van een mooie zomermiddag op de Zeedijk, onze eigen buurt. Een agent stuurt ons weg bij onze stamkroeg; ‘U mag hier niet staan drinken’.

We komen even later thuis en voor de kroeg naast ons huis staan meer dan 100 mensen met een biertje buiten. Een receptie zo te zien… en heel gezellig.

Dezelfde agent, die ons 10 minuten daarvoor wegstuurde bij onze eigen stamkroeg, rijdt ons op de motor voorbij. Ik vraag hem of hij nu ook hier gaat optreden. Zijn antwoord was resoluut: ‘Nee! Dan had u maar niet in de stad moeten gaan wonen.’

Urbanisering

Wereldwijd woont het grootste deel van de bevolking in stedelijke gebieden. In 2030 is dat 80 procent van de wereldbevolking. Urbanisering is een trend die iedereen raakt; bewoners, bezoekers en ondernemers.

Het aantal inwoners van Nederlandse steden is de laatste jaren snel gestegen. Vooral in de drie grootste steden. Dat meldde het CBS drie weken geleden.

In 1993 woonde nog 43 procent van de Nederlanders op het platteland, tien jaar later was dit gedaald tot 38 procent. En het platteland vergrijst snel.

Jongeren vertrekken vanwege studie of werk, of gewoon omdat de stad leuker is. De verwachting is dat in 2030 ook 80 procent van de Nederlanders in een stedelijk gebied woont.

Dilemma’s

Urbanisering brengt grote dilemma’s mee in het gebruik van de openbare ruimte, een leefbare mix tussen wonen, werken, ondernemen en uitgaan, het regelen van de zorg voor de vergrijzende bewoners, compacter wonen, veiligheid en criminaliteit, de grote verschillende tussen culturen, een gezonde duurzaamheid en de vastlopende mobiliteit in die steden.

In onze wijk overleggen burgers en ondernemers regelmatig met de gemeente over bereikbaarheid, leefbaarheid, veiligheid en communicatie.

Bij de nazit vraag ik de beleidsmakers tussen neus en lippen door waar ze zelf wonen. En 8 van de 10 keer is het antwoord Landsmeer, Almere, Hoorn, Badhoevedorp of Purmerend. De helft van de Amsterdamse ambtenaren woont buiten Amsterdam. Vroeger, heel vroeger moesten die ambtenaren ook in de stad wonen. Waarom hoeft dat niet meer?

De stad moet je beleven

Je moet wonen en werken daar waar de stad leeft en ademt. Je moet de stad zelf meemaken samen met zijn bewoners, ondernemers en bezoekers.

Dan ervaar je zelf hoe het voelt als jouw kind niet naar de school van jouw voorkeur kan. Maak je mee wat er ’s nachts over de grachten vaart. Zie je dat die arme vrachtwagenchauffeur geen kant op kan als hij zijn bouwmaterialen moet afleveren.

En maak je zondagochtend eens kennis met de Franse toeristen. Slapend in hun auto, pissend tegen jouw gevel en het weinige geld dat ze uitgeven besteden aan softdrugs.

Ervaring

Als je er even over nadenkt dan snap je ook de vreemde besluiten, spelregels en brieven die de beleidsmakers bedenken. Die zijn daar, buiten op het platteland bedacht.

Je snapt ook waarom ze soms opperen dat je dan maar niet in de stad had moeten gaan wonen. Ze snappen dat dus echt niet.

Ik pleit ervoor dat bij de werving van stedelijke beleidsmakers bij gelijke geschiktheid kandidaten die in de stad wonen voorrang krijgen boven sollicitanten die buiten de stad wonen. Alleen die beleidsmakers begrijpen wat er echt aan de hand is in onze steeds vollere steden.

Walther Ploos van Amstel is docent logistiek aan de Hogeschool van Amsterdam en supply chain expert bij TNO Mobiliteit en Logistiek. Volg Walther ook op Twitter.com.