Die pet past ons allemaal?

Een bekeuring? Het kan je altijd een keertje gebeuren. Maar, waarom was de eerste vraag van agent: ‘waar komt u vandaan?’

Door Walther Ploos van Amstel | Delaatstemeter.nl 

Op lange dagen reizen rij ik met chauffeur. Hij is een jonge ondernemer die, naast zijn studie aan de universiteit, een bedrijf is begonnen om VIP’s en directieleden rond te rijden.

Hij heeft stevig geïnvesteerd in een paar mooie auto’s en weet precies hoe het hoort. Jasje-dasje maakt hij nog langere dagen dan ik.

In de week voor de kerst had ik een vergadering in het Sparta Kasteel in Rotterdam over de toekomst van jongeren in logistiek. Het was een vergadering met de nodige captains of industry in Mercedessen, BMW’s en Range Rovers en hun bijpassende chauffeurs.

Doolhof

In het doolhof van eenrichtingsstraten in het Rotterdamse Spangen liepen we vast op een vrachtwagen van de Gemeentelijke diensten. Ze waren bezig met wegwerkzaamheden. Nergens een bord, geen omleiding of aanwijzing hoe je wel verder moest komen, en inmiddels vier auto’s in de smalle straat achter ons.

De enige mogelijkheid was om een stukje stoep te nemen, een overigens compleet lege stoep. Voorzichtig, stapvoets reden we langs de vrachtwagen met in ons kielzog de andere auto’s.

Willekeur

Tien meter verder hield een buurtagent ons aan. Uitgerekend, toevallig of willekeurig? Ik verwachte een korte terechtwijzing. Of, de beleefde vraag waarom we over de stoep hadden gereden. Of eigenlijk, sorry dat ik die vrachtwagen die alles blokkeert niet weg stuur.

Maar, zijn eerste vraag was niet waarom wij de stoep hadden genomen. Maar, waar komt u vandaan? En daarbij vroeg hij duidelijk niet naar weg.

Kenteken

Inderdaad was de jonge ondernemer niet van westerse afkomst. Zijn familie komt van oorsprong niet uit Nederland. Bij het lezen van zijn achternaam werd het hele repertoire aan controles van rijbewijs en kentekens uit de kast gehaald.

Na 20 minuten was er dan die boete van 100 euro. Geen uitleg, geen excuus, geen graantje begrip en geen prettige dag verder. Een dag voor niets gewerkt.

Zo voelt willekeur dus in de stad van burgemeester Aboutaleb. Tijdens de bijeenkomst over de toekomst van jongeren in logistiek hebben we er nog lang over nagepraat.

In de grote steden is meer dan de helft van de jongeren van niet westerse afkomst. Dat zijn onze toekomstige studenten en collega’s. Iedereen had gezien wat die agent deed en plaatsvervangende schaamte overheerste.

Respect?

Voor argumenten stond de agent niet open. Waarom mochten alle andere auto’s wel over de stoep rijden en werden zij niet aangehouden? De wegwerkers die illegaal, zonder enige afzetting de weg blokkeerden, werd niet aangesproken.

Waarom was er geen graantje begrip voor het over de compleet lege stoep rijden? Hoe leg ik dit aan mijn jonge ondernemer uit? Niet! En, de agent legde het ook niet uit.

Hete vuren

Ik heb groot respect voor het werk dat agenten in Nederland doen. Ze zijn er ook op het moment dat je ze echt nodig hebt en staan voor geweldig veel hetere vuren. Maar, dit voelde niet goed.

De benadering, de bekeuring en de klaarblijkelijke willekeur leveren geen enkele bijdrage aan meer begrip, minder criminaliteit, meer veiligheid en al helemaal niet aan meer wederzijds respect.

Ik wens de Rotterdamse buurtagent voor 2012 meer wijsheid en vooral meer inlevingsvermogen toe. Ik ben benieuwd wanneer hij voor het eerst zelf de vraag krijgt ‘waar komt u vandaan?’.

Walther Ploos van Amstel is docent logistiek aan de Hogeschool van Amsterdam en supply chain expert bij TNO Mobiliteit en Logistiek. Volg Walther ook op Twitter.com/Delaatstemeter.