Stelt niks voor!

Iemand moet me eens uitleggen waarom een stroomstoring die minstens 7000 mensen in het donker zet door niemand wordt gemeld. ‘Storing? Stelt niks voor, meneer.’

© NUzakelijk/Paul Verburgt

Ik maak niet veel mee en daar prijs ik me gelukkig om. Geen overstroming, geen instortend huis, geen omvallende bomen, geen wegzinkende wegen, niks. Vind je het gek dat ik geloof dat ik in een geordende maatschappij leef?

Mijn geloof is zo sterk dat toen laatst in onze wijk de elektriciteit uitviel, ik me gewoon omdraaide om verder te slapen. Komt vanzelf goed, mompelde ik vroom. Toch kon ik niet meer in slaap komen. Het was akelig stil. Zelfs geen vliegverkeer. Zou het nabij gelegen Schiphol ook door de storing getroffen zijn?

Grote vreugde maakte zich van me meester. Ik was getuige een echte calamiteit. Eindelijk ben ik geen calamiteitenzondagskind meer, sprak ik dankbaar in mijzelf.

Nood

Hoe hoog was de nood? Met enige moeite vond ik radio West dat in geval van een ramp als officiële dorpsomroeper moet optreden. Alleen muziek! Dan maar hun site: geen woord over mijn calamiteit. Uitgebreid verslag van een relletje in Den Haag, berichtje over ADO, een viaduct geopend, strooigoed, verder niets. Met een gevat commentaar op de gesubsidieerde journalistiek van tegenwoordig scande ik nog even wat andere nieuwssites. Weer niks. Ik zou toch wel een calamiteit meemaken?

Na enige uren sprongen de lichten weer aan en was mijn ramp voorbij. Met afnemende hoop luisterde ik naar het nieuws op de radio (niks). Opnieuw surfen op het internet. Ik googlede me een ongeluk, maar bij alle varianten die ik op ‘stroomstoring’ kan bedenken, zweeg mijn pc.

Omdat ik me mijn calamiteit niet wilde laten ontnemen, zocht ik op wie mijn energieleverancier is (de marktwerking heeft er in elk geval bij mij niet toe geleid dat ik spontaan weet van wie ik elektriciteit betrek). NUON, prima. Ik dacht ENECO, maar dit is ook best. Op hun site geen woord over een storing, wel veel marktwerking.

En ja hoor, ze hebben een CostumerCareCenter.

Toets 1

Voor eigen rekening hoor ik aan dat men graag mijn mening als klant wil horen (toets 1 als u aan onze enquête mee wilt doen en een 2 als u dat niet wilt.). Een 2 dus. Daarna volgt het onvermijdelijke keuzemenu, maar ook hier marktwerking en geen enkele mogelijkheid om te vragen of er een (grote) stroomstoring is geweest. Na een zoektocht op hun site stuit ik op een nationaal storingsnummer. Gas of stroom? Gedwee volg ik de instructies. Postcode alstublieft.

En dan opeens zit ik in de wacht bij Liander. Ik herinner me vaag dat dit de naam is van het van NUON afgesplitste infrastructuurbedrijf. Al ‘onze’ medewerkers zijn uiteraard in gesprek. Tijd voor een kleine overpeinzing over de belachelijke trend om bedrijven en instellingen namen te geven die verhullen wat ze doen.

Tuincentrum

Liander, het had net zo goed een opvangtehuis voor dakloze jongeren kunnen zijn, een woningcorporatie of een tuincentrum. Een meneer meldt zich. Dat stelt gerust, want mannen gaan over techniek. Ik reken op een verantwoord exposé, maar krijg een koude douche. Storing? Vannacht? In Warmond? Niks van gehoord.

Meneer zal eens even voor me kijken en ik luister gespannen hoe hij zijn toetsenbord bedient. ‘Aha, hier heb ik het. Ja, klopt, Warmond en Oegstgeest hebben er een paar uur uitgelegen.’ Er volgt nog een technische term, waarna stilte intreedt. Met een ‘Nou, het was best lastig’ probeer ik mijn calamiteit nog een beetje te redden, maar te vergeefs. ‘Stelt niks voor, meneer.’

Achteraf

Het zal waar zijn en ik blijf een calamiteitenzondagskind, maar iemand moet me eens uitleggen waarom een stroomstoring die minstens 7000 mensen in het donker zet (ook al is het nacht), voor niemand reden is om even te melden, al is het maar achteraf. Radio West niet, terwijl het meer nieuws is dan dat relletje.

NUON niet, terwijl ze zo van hun klanten zeggen te houden. Liander niet, terwijl het hun vak is om de boel in de lucht te houden.

Nee wacht, ik doe Liander te kort. Bij nader onderzoek blijkt er op hun site een zoekfunctie actuele storingen te bestaan.

Kan jezelf checken of en hoe je getroffen was! Ik blijk naar verhouding best een grote storing te zijn geweest. En, hoogtepunt, de oorzaak is onbekend. Groot en mysterieus, ja zo wil ik leven!

Paul Verburgt was jarenlang directeur van organisaties in de publieke en private sector en werkt nu als adviseur vanuit zijn bedrijf Minimal Management. Hij schreef de boeken 'Bazenbargoens' en recentelijk 'Heel Herkenbaar'