DEN HAAG - Voor een flink aantal jongeren uit het bedrijfsleven is het helpen van ontwikkelingslanden geen liefdadigheid maar vooral een uitdaging, zo bleek woensdag tijdens de lancering van het evenement De Partnershipverkiezing 2012.

Tijdens het evenement, waarbij NUzakelijk.nl mediapartner is, strijden 12 groepen van ‘young professionals’ om de beste businesscase. Daarbij voeren de jongeren samen met een ngo een project uit om de bevolking in armere landen te helpen aan een betere levensstandaard.

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken is mede-organisator van de verkiezing. Het departement zou graag zien dat de ongeveer 4 miljard euro die de overheid jaarlijks aan ontwikkelingshulp uitgeeft bedrijfsmatiger wordt besteed. Of in ieder geval via publiek private samenwerkingen loopt.

Staatssecretaris Ben Knapen van Ontwikkelingshulp is ook voorstander van de nieuwe koers. "Wanneer bedrijven investeren in ontwikkelingslanden dan biedt dit op lange termijn voordelen, daar ben ik van overtuigd".

Een voorbeeld is de winnaar van vorig jaar, Wouter Durville, die zorgverzekeraar Ohra koppelde aan zijn project One for One. Iedere verzekering die via One for One wordt afgesloten leidt automatisch tot een zorgverzekering van drie jaar voor een weeskind in Tanzania.

Durville, in een vorig leven manager bij Heineken en consultant Bain, omschrijft zijn huidige werk als ‘sociaal ondernemerschap’.

Doe mee met de Partnershipverkiezing 2012

En dat lijkt precies de boodschap van ‘ontwikkelingssamenwerking 2.0’, zoals expert Hans Eenhoorn die de verzamelde jongeren in Den Haag voorhoudt.

“De economie in een land als Ghana groeide het afgelopen jaar met 14 procent”, zo prikkelt hij de ondernemingszin van de jonge deelnemers. Om er gelijk aan toe te voegen dat de welvaart er, net zoals in veel armere landen, wel erg ongelijk verdeeld is over de bevolking.

Eenhoorn, voormalig topman van Unilever en enige tijd werkzaam bij de Hunger Taskforce van de Verenigde Naties, laat geen spaan heel van het huidige politieke klimaat. Dat zorgt er volgens hem voor dat elke vorm van ontwikkelingssamenwerking, hoe bedrijfsmatig en rationeel ook, in een kwaad daglicht komt te staan.

Economisch probleem

Hij erkent wel dat een moreel appel in deze tijd niet meer genoeg is om mensen in beweging te krijgen. “We moeten benadrukken dat armoede en honger een moreel én economisch probleem is”, zegt Eenhoorn; economische tekorten leiden tot oorlog en andere rampspoed.

En zo wordt ‘mvo’, maatschappelijk verantwoord ondernemen, volgens Eenhoorn volwassen. “Het bedrijfsleven heeft de sleutel in handen.”

Valkuilen zijn er nog genoeg, waarschuwt hij uit ervaring. Zijn belangrijkste punt: leer de lokale cultuur kennen voordat je ergens aan de slag gaat.

Geen liefdadigheid

Myrtille Danse, een andere expert op het gebied van nieuwe vormen van ontwikkelingssamenwerking, voegt toe dat een Nederlands bedrijf dat aan de slag wil wel echt succesvol moet willen zijn. “Doe het niet enkel uit liefdadigheid.”

Voor Daniel Knoop, bekend als het enfant terrible van de ngo-wereld, hebben grote en logge hulporganisaties al lang hun krediet verspeeld. Knoop werkte bij de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, maar kreeg daar naar eigen zeggen niks voor elkaar.

“Ik kon niet eens mijn mening geven”, legt Knoop uit. “We moeten het zelf doen en ons richten op de echte economie.” Knoop runt inmiddels een cassavefabriek in Congo. Daarmee is hij niet langer een ‘donor’, maar staat hij naar eigen zeggen op gelijke voet met de lokale bevolking.

Aan de slag

De nieuwe generatie bedrijfsleiders hoort het allemaal ademloos aan. De komende maanden werken ze hun eigen project uit; de hoop is dat de meeste ervan ook echt worden uitgevoerd, zegt Chantal Inen van initiatiefnemer Behold.

De winnaar van de verkiezing, die in november bekend wordt gemaakt, krijgt een paar duizend euro startkapitaal, een masterclass van het Partnership Resource Centre (Erasmus Universiteit) in Rotterdam en een mediabudget om alle plannen groots uit te kunnen voeren.