Het to-do-lijstje

Het is een vreemde wereld waarin je als ZZP’er leeft. Soms heb je ruim de tijd en kun je af en toe lekker doelloos internetten, maar soms zit je helemaal vol en stroomt het werk achter elkaar binnen.

Het is niet dat ik ooit verlegen zit om werk hoor, er zijn altijd genoeg dingen te doen en dat is maar goed ook: anders zou het snel afgelopen zijn. Maar het verschil zit hem in je to-do-lijstje. Mijn todolijst is heilig, want zonder ben ik helemaal nergens meer.

Het frappante vind ik dat het lijstje zo nu en dan, geheel uit het niets, extreem lang wordt en er geen doorkomen meer aan lijkt te zijn.

Op de een of andere manier komt werk nooit alleen. Als één klant aan je trekt, trekken er vijf anderen net zo hard. Als er niemand aan je trekt, trekt er ook echt niemand aan je en moet je het maar zelf uitzoeken.

Planning is leuk, maar het is altijd maar de vraag hoe goed die nageleefd kan worden. Soms moeten dingen gewoon gebeuren en dan schuiven er dingen op. Zit je dicht gepland? Dan heb je een probleem als er wat tussendoor moet.

Prioriteit bepalen

Een ander nadeel aan planning tegenover een to-do-lijstje is dat je niet ‘realtime’ de prioriteit kan bepalen. Ga je alles inplannen, dan heeft alles voor op het ingeplande moment de hoogste prioriteit, en zo werkt het niet in de praktijk.

Ach, in principe kun je van een to-do-lijst ook gemakkelijk een planning maken. Het enige wat je hoeft te doen is bij de specifieke taken een datum neerzetten en een kind kan de was doen. Maar de vraag is: waarom zou je?

Het is de vrijheid die het ZZP’er zijn zo prettig maakt: niemand die je vertelt wanneer je wat gaat doen, dus een to-do-lijstje is een eersteklas redmiddel voor iedereen die geen idee heeft hoe de dag er morgen uit gaat zien. En volgens mij heeft iedereen daar wel last van…

Edwin Dijk is directeur/eigenaar van Sitix IT Innovations, een automatiseringsbedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in online communicatie en optimalisatie van bedrijfsprocessen. Volgen via Twitter? Dat kan.