Geluk gekocht?

Een tijdje geleden las ik een onderzoek waaruit bleek dat de verkoopmarkt verschuift van botte verkopers naar consultancy en advies. Het wordt met de dag belangrijker dat een verkopende partij meedenkt in het verhaal waar de klant zich in bevindt.

Eigenlijk is dit helemaal niets nieuws. Veel producten (en met name de gecompliceerde) moeten op een specifieke manier ingezet worden om tot optimaal rendement te komen. Het verkopen alleen is dus niet genoeg. Maar er zijn meer redenen.

We leven in een emotiemarkt: men wil aandacht en het liefst zo veel mogelijk. Hoewel de emotiemarkt met name effect heeft op particuliere consumenten, zijn ook leidinggevenden van bedrijven gevoelig voor de emoties die een product met zich meebrengt.

Bij particulieren verkoop je vaak meer geluk dan een product, terwijl je bij een zakelijke klant de relatie baseert op een prettige samenwerking en een goede service.

Klantenbinding

Investeren in een dergelijke relatie met de klant is natuurlijk het belangrijkste wat er is wat klantenbinding betreft.

Een klant wil geholpen worden als deze het even niet weet, er moeten wijzigingen doorgevoerd worden in het product (of natuurlijk de dienst) als deze niet optimaal werkt, et cetera. Op zich zijn het standaard ingrediënten van zakendoen die iedere ondernemer wel beheerst.

Dat de focus zich verlegt is logisch te verklaren. Als we gaan kijken naar de drukte waar we mee te kampen hebben, zowel op de werkvloer als privé, kunnen we niet anders concluderen dan dat de druk te hoog ligt.

Men gaat dus, bewust of onbewust, op zoek naar producten die de druk kunnen verlagen. Bijvoorbeeld automatisering of verhoogde efficiëntie, maar in het geval van particulieren natuurlijk aan de hand van een volautomatische rijstkoker of een Senseo.

Efficiëntie

Minder tijd verliezen aan zaken die er uiteindelijk niet toe doen is tegenwoordig de opkomende trend. De efficiëntie van het hele leven verhogen, zodat men meer kan doen op een dag. Maar worden we er nu echt beter van?

Wetenschappelijke studies geven aan dat inhibitiestress (losjes te vertalen naar ‘te weinig doen op een dag’) dezelfde stress oplevert als prestatiestress (in deze context ‘te veel doen op een dag’).

De gulden middenweg zien te vinden is een bijna onmogelijke opgave, waardoor men op zoek gaat naar geluk.

Liefde

Kun je geluk kopen? Nou ja, misschien ook wel. Er zijn vaak maar kleine dingen nodig om iemand weer helemaal op te laten bloeien. Maar toch denk ik dat we met z’n allen iets meer liefde en genegenheid zoeken, in de tijd die we besparen met onze automatische rijstkoker.

Een loze investering? Ja, een beetje wel, want zoveel schiet je er eigenlijk niet mee op. Maar aan de andere kant: je hebt een stukje geluk gekocht, want je hebt weer een kwartier meer tijd om te besteden aan dingen die je wel leuk vindt. En dat voor die paar rotcenten!!

Edwin Dijk is directeur/eigenaar van Sitix IT Innovations, een automatiseringsbedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in online communicatie en optimalisatie van bedrijfsprocessen. Volgen via Twitter? Dat kan.