Manager, maak je hoofd leeg

“Manager, maak je hoofd leeg”. Het is een inkoppertje voor collega’s om dan te zeggen “...maar er zit al niet veel in”. En eerlijk is eerlijk, er zijn inderdaad managers die op een plaats zitten waar ze qua capabiliteit niet thuis horen.

Vriendjespolitiek, discriminatie van sekse of wat dan ook, er zijn allerlei redenen te bedenken waarom niet de juiste mannen of vrouwen op de juiste plaatsen zitten. Helaas heeft het aan de betreffende persoon refererende personeel er direct de meeste last van.

Daar ben je dan mooi klaar mee als goedwillende, mogelijk zeer capabele en ambitieuze ondergeschikte man of vrouw. En toch, ik kom het nog met grote regelmaat tegen. Deze niet capabele managers zijn overigens vaak wel heel aardig, wat waarschijnlijk één van de redenen is waarom ze de baan in de eerste plaats hebben gekregen.

Management by fear

Deze personen hebben vaak wel genoeg verstand dat ze zich realiseren nergens meer op een vergelijkbare functie aan de bak te komen en dus blijft men maar zitten waar men zit. Zo kan onder ander management by fear ontstaan.

Dit type man of vrouw krijg je met geen breekijzer los, ook de heer P. Storms zou zich er aan vertillen. Er is dus maar één mogelijkheid en dat is dat de naast hogere functionaris een beslissing moet nemen. Lullig als je als eindverantwoordelijke ooit de beslissing hebt genomen om hem of haar er neer te zetten, maar ook eindverantwoordelijken in een onderneming zijn maar mensen en maken dus ook fouten.

Functie

Nu was ik in de “gelukkige” positie dat de man in kwestie door een voorganger was geplaatst en hoewel ik de man in kwestie absoluut kwaliteiten toedichtte, moest ik heel hard nadenken om die te bedenken in de functie waar hij op dat moment zat. Daar waar ik eerder sprak over “het hoofd gebruiken” bedacht ik me in acquisitiemomenten “waar heeft die man het over, heeft hij ooit een klant lijfelijk gezien?”

Mijn eigen zwakte is mijn non verbale gedrag en dat was te vaak boekdelen sprekend, waarop hij enig moment vroeg wat er was. Ik greep het moment bij de strot en gaf aan dat ik zijn kwaliteiten voor deze commerciële functie niet zag en hij me, ook na al die gesprekken, niet had kunnen overtuigen.

Geld

Bij zo’n moment hoort ook een financiële afwikkel moment en dus gaf ik aan dat ik het netjes op wilde lossen. Ik wilde dat hij geld mee kreeg en hij echt moest gaan doen waar hoe goed in was en echt gelukkig van werd.

Weinig chique van zijn kant meldde hij zich ziek en stond enige tijd totaal niet open voor gesprek om er op een fatsoenlijke manier uit te komen. Maar ik was er nog steeds van overtuigd dat ik het financieel fatsoenlijk voor de man af moest wikkelen. Mijn voorganger had een fout gemaakt door de man met veel bravoer binnen te halen en hem werk laten doen waar hij niet goed in was.

Het heeft veel tijd en energie gekost om, middels een mediator, tot elkaar te komen. Het is uiteindelijk wel gelukt, maar de man in kwestie heeft tot op de dag van vandaag niet begrepen dat hij niet goed is in hetgeen hij daar deed. Inmiddels, enkele vergelijkbare banen verder, valt het kwartje nog steeds niet. De man heeft of zijn hoofd nooit echt gebruikt of … zou het toch leeg zijn? Jammer is het enige wat in mij opkomt….

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn eigenaar van Janus Kizuna. Wij herstructureren bedrijven en bieden persoonlijke begeleiding aan leiders. Capabiliteit en vertrouwen zijn de kernwoorden. www.januskizuna.com