De publiciteit opzoeken

Er is niets tegen de publiciteit opzoeken, want strikt genomen doen wij dat ook door dit artikel te schrijven. We delen graag onze zienswijze op alles rond management, leiderschap en ondernemen.

Maar een verschil met de in de haast opgetrommelde nnbn’ers is dat wij niet op de nominatielijst staan of zieltjes hoeven te winnen. Dat neemt niet weg, dat wij ook graag opdrachten krijgen en we daar altijd voor open staan.

Dat weerhoudt ons er niet van onze mening te geven zoals wij het zien, zoals wij handelen en we er gelukkig succes mee boeken. Je krijgt immers de klanten die je verdient.

Politici

Als ik de nnbn’ers volg, zijnde de Net Niet Bekende Nederlanders … dan zie ik vooral politici op de voorste rij van de actualiteiten- en consumentenrubrieken. Want als je je mening klaar hebt over wat de commercie nu weer voor slechte dingen met de consumenten voor heeft en je roept dat je zeker kamervragen gaat stellen, dan komt je gezicht op televisie en staat er een streepje achter je (partij-) naam.

Maar gebeurt er ook daadwerkelijk iets? Veel verdwijnt weer in de grote Haagse emmer met goedbedoelde ideeën, waar vervolgens het deksel op gaat. Mogelijk wordt het er na enige tijd weer in de vorm van een stokpaardje uit gehengeld.

Maar wie is er feitelijk nu beter van geworden? Die consument waar de actualiteiten- of consumentenrubriek het toch voor deed, de televisiemaker die met het programma de publiciteit gehaald heeft met een stevig ontlokte uitspraak óf de politicus die zijn fifteen-minutes-of–fame heeft mogen behalen?

Ik mag hopen de consument, maar mijn conclusie ligt dichter bij de andere opties. En daar heb ik ook nog een onderbouwing voor, namelijk het resultaat als je enkele zaken na verloop van tijd nog eens de revue laat passeren in politiek Den Haag. Volg het maar eens.

Onderhoudend

Moeten we het dan niet meer doen? Nou, ik denk het niet, want televisie heeft een meerledig doel en één daarvan is onderhoudend. En laten we wel wezen, de heren en dames politici zijn enorm onderhoudend als ze in een dergelijk programma min of meer op de barricade staan voor het probleem van de consument.

Is de politiek daarmee een farce? Nee, niet echt. De politiek heeft zo zijn doel en met echt sterke mensen in de politiek gaan we heus een aantal belangrijke stappen zetten.

Ik vind Kroes in Brussel daar een voorbeeld van. Wellicht niet de sterkste minister van verkeer en waterstaat, maar in Brussel maakt ze gehakt van zaken waar de consument echt de dupe van dreigt te worden.

Concluderend kunnen we alleen maar hopen dat België een keer een echte regering krijgt, Rutte een positief stempel op een vervelende periode drukt, Merkel als aanjager de Duitse economie in een stroomversnelling weet te houden, Cameron de kans krijgt van Engeland weer een trots welvarend land te maken, Sarkozy stopt met compensatiegedrag en Berlusconi … ach … dat is pas amusement.

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn eigenaar van Janus Kizuna en oprichters van Stichting Legatio. Zij herstructureren bedrijven en bieden persoonlijke begeleiding aan ondernemers en particulieren. De organisaties zijn ook terug te vinden op Twitter.