Emotioneel gedreven leiderschap

Als we naar de beurzen kijken en het algemene uitvergrote sentiment met betrekking tot Zuid-Europa, dan kunnen we toch niet meer stellen dat objectiviteit en logica de overhand hebben in het zakenleven.

Door Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger

In datzelfde zakenleven zien we het soms zo ogenschijnlijk onderkoelde gedrag van de rationele ondernemer. Een goed product voor een reëel bedrag verkopen en zorgen voor lage kosten maakt logischerwijs winst. Simpeler kan ik het proces niet beschrijven.

En natuurlijk komt daar ook een dosis emotie bij kijken, want als ondernemende persoon laat je in meer of mindere mate je buikgevoel ook meewegen, al geven we dit niet altijd toe. Maar zoals het qua emotie de laatste tijd gaat, ingegeven door de media die er dagelijks televisie, radio, kranten en internet mee vult, is het lang niet geweest.

En waarom? … de beurzen beheersen het spectrum en de beurs is emotie. Dit is ook gevaarlijk, want dat wil zeggen dat alle bekwame leiders zich in ieder geval voor een deel (moeten) laten beïnvloeden door de snelle winstmakers op de beurs.

Aandeelhouders

Normaal gesproken spreken we over beursgenoteerde bedrijven en als daar de aandeelhouders amok maken over winst en dividend is dat prima, dat is part of the deal als je naar de beurs gaat.

Maar we hebben het niet meer over ondernemingen of zelfs banken, we hebben het inmiddels over landen. En dat maakt het een stuk lastiger, want dat verdeelt mensen. En het zijn die mensen die er samen voor moeten zorgen dat het weer goed komt, waarbij degene die er wat van meekrijgen op een afstandje moeten afwachten wat er gaat gebeuren.

Neem nu de Grieken of de Italianen, daar krijgen de inwoners het voor de kiezen en ze moeten er samen voor zorgen dat het land met minder inkomen toch blijft draaien. Maar als dit geen succes wordt, moeten we iets met onze gezamenlijke munt doen.

Dat heeft vervolgens uiteraard zijn weerslag op landen die het allemaal redelijk voor elkaar hebben. Landen als Duitsland en Nederland.

Opzij schuiven

Nou kan je bij de onderneming de CEO, met of zonder een zak geld, opzij schuiven. Een onderneming is immers geen democratie. Echter, een democratie is binnen de EU wel de enige voorwaarde geweest om in aanmerking te komen voor lidmaatschap.

Dat wil zeggen dat de nieuwe lands-CEO ofwel de Minister President minder macht heeft om een land die U-bocht te laten maken om na het saneren het land weer op te bouwen. Het komt nu op de leiderschapskwaliteiten van deze lands-CEO aan en deze moet sterk genoeg zijn om de emotie de ratio niet in te laten pakken.

Het ziet ernaar uit dat economen deze interim-klus gaan klaren. Hopelijk hebben deze economen genoeg leiderschapskwaliteiten om ook bij de bevolking een stuk emotie weg te halen en objectiviteit, logica en rationeel denken toe te laten. Overigens is er niets mis met emotie, maar zodra het hysterisch wordt gaat dit te ver.

Hoewel er tussen de leider van een grote onderneming en de leider van een land een aantal overeenkomsten zijn, maakt bovenstaande wel duidelijk dat er toch een stevig aantal verschillen zijn. Maar het zijn allemaal mensen en de vraag of emotie de ratio parten speelt, geldt voor allebei.

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn de oprichters van Stichting Legatio. Zij ondersteunen ondernemers met de bedrijfsvoering van hun onderneming en/of hun persoonlijke ontwikkeling en worden hierbij ondersteund door een professioneel team. Legatio is ook te vinden op Twitter.