Laatst zei iemand tegen mij: “Ppfff… heb nu zolang gestudeerd, ik ben nu toch wel echt klaar met leren.” Mijn “Nu begint het echte leren pas…” viel dan ook niet direct in goede aarde.

Door Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger

Ik krijg deze reactie wel vaker op mijn statements en eigenlijk doe ik het ook een beetje expres. Iemand deponeert iets stellig en als ik weet dat het anders is, laat ik deze tegenstelling dan ook vallen als een bom.

Niet om een primaire reactie uit te lokken die voeding geeft voor een discussie, maar meer om iets te laten landen. Iemand terug te brengen naar de aarde en hem of haar aan het denken te zetten.

Dat aan het denken zetten gaat bij de een heel snel en een ander heeft een dusdanig sterke overtuiging van zichzelf, dat het tijd kost en soms landt het ook helemaal niet. Mogelijk is iemand dan nog niet aan het proces toe, om na te denken over het eigen leerproces.

Zo sprak ik bovengenoemde afgestudeerde specialist, die er ruim 12 jaar op had zitten in de schoolbanken. En natuurlijk heeft hij ook de nodige ervaring opgedaan in het ziekenhuis, maar strikt genomen is hij als begin dertiger een broekie als specialist en slechts nu bekwaam bevonden om als specialist volledig zelfstandig aan de slag te gaan.

Nu begint pas echt het proces als eindverantwoordelijke voor zware gesprekken met patiënten, de onmacht van het niet beter kunnen maken van sommige patiënten, de begeleidende praktijkrol naar andere studenten en het zoeken naar die ultieme speld in de hooiberg die soms tot genezing kan leiden.

Wijzer

Natuurlijk heeft hij zich in de loop van de afgelopen jaren ook bekwaamd in zijn inlevingsvermogen, al betwijfel ik of je dit kunt als het niet in je vezels zit, en heeft hij in beeld hoe hij het beste bepaalde gesprekken kan voeren. Maar bij iedere patiënt die hij wel of niet kan genezen, wordt hij weer een stukje wijzer als arts én als mens.

Als hij nu die opgedane wijsheid in de loop der jaren om kan zetten naar de praktijk en daar een volgende patiënt weer net iets verder mee kan helpen, wordt hij er als arts maar zeker ook als mens alleen maar wijzer.

We hebben dus geen klakkeloos respect voor de ouder wordende arts, maar voor de opgedane wijsheid, die hij na zijn studie weet toe te passen.

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn de oprichters van Stichting Legatio. Zij ondersteunen ondernemers met de bedrijfsvoering van hun onderneming en/of hun persoonlijke ontwikkeling en worden hierbij ondersteund door een professioneel team. Legatio is ook te vinden op Twitter.