IB-aangifte werknemer verzorgen is loon

AMSTERDAM - Wanneer een werkgever voor de bij hem werkzame expats de aangiften inkomstenbelasting (laat) verzorgen, levert dat voor die werknemers een besparingsvoordeel op. Dit voordeel is aan te merken als loon uit dienstbetrekking.

Een werkgever heeft een aantal vanuit het buitenland naar Nederland uitgezonden werknemers in dienst. Met deze werknemers zijn nettoloonafspraken gemaakt. De werknemers maken gebruik van de 30 procent-regeling en hebben op verzoek van de werkgever gekozen voor gehele of gedeeltelijke toepassing van de regels voor buitenlandse belastingplicht.

De werknemers hebben hun werkgever gemachtigd om namens hen aangiften voor de inkomstenbelasting in te dienen. In opdracht van de werkgever heeft een belastingadvieskantoor de aangiften inkomstenbelasting van de werknemers verzorgd. De kosten hiervan heeft de werkgever niet aan de werknemers doorberekend en zijn evenmin begrepen in de 30 procent-vergoeding. De inspecteur vindt dat hier sprake is van loon uit dienstbetrekking en legt een naheffingsaanslag loonbelasting/premie volksverzekeringen op.

Rechtbank
De werkgever is het hier niet mee eens en gaat in beroep. Zowel de rechtbank als Hof Den Haag stellen de inspecteur in het gelijk. Het hof oordeelt dat de kosten voor het verzorgen van de aangiften inkomstenbelasting tot de persoonlijke uitgaven van de werknemers behoren. Dat de werkgever ook baat heeft bij de werkzaamheden, vanwege de nettoloonafspraken, is geen reden om te stellen dat de werknemers geen of slechts een ondergeschikt belang bij de werkzaamheden hebben.
­
Het voor rekening van de werkgever verrichten van de werkzaamheden levert voor de werknemers een niet te verwaarlozen besparingsvoordeel op, dat zijn grond vindt in de dienstbetrekking. Er is dus sprake van loon. Dat besparingsvoordeel moet worden gewaardeerd op de waarde in het economische verkeer. Daarbij ziet het hof, onder meer gelet op het kwalitatief hoogstaande niveau van de werkzaamheden, geen reden om het voordeel op een lagere waarde te stellen dan de bedragen die feitelijk door de werkgever aan het belastingadvieskantoor zijn betaald.