Puin ruimen

Met de stapels werk groeien ook de stapels papier op je bureau. Tenminste, als je van de ouderwetse generatie bent zoals ik. Ik hou ervan dingen letterlijk op papier te hebben staan, en een ‘paperless office’ is dus aan mij besteed.

Het bureau in mijn kleine kantoor ligt bezaaid met mapjes artikelen en persberichten, stapels paperassen en administratie, communicatieplannen, planningen, losse memovelletjes, kladblokken met aantekeningen van interviews, tijdschriften en foto’s. De diverse stapels hebben zich in de afgelopen maanden uitgebreid van mijn riante bureau naar de vensterbank, op de printer, naast de printer en in de uitpuilende boekenkast. Een aantal stapels die wat minder aandacht behoeven, zijn zelfs verbannen naar de vloer. 

Niet zonder gevaar
Het lijkt een bende, maar ik weet precies waar ik alles kan vinden. Ik hou van overzicht en structuur. Alle documenten zitten netjes in mapjes met een groot label. Rode mapjes voor actie. Blauwe mapjes voor filen. Transparante mapjes voor de rest. Alle mapjes die op een bepaald project betrekking hebben, liggen op dezelfde stapel. Mede-blogger Marleen zou trots op me zijn. Alle cd’s met fotomateriaal liggen (hoog, heel hoog) opgestapeld naast de printer. Ordners met alle artikelen van een bepaalde editie vullen de vensterbank. Toch kijk ik af en toe met een bezorgde blik naar de wankelende en wiebelende stapels. Maar ja, geen tijd, geen zin. Dat moet een keer fout gaan. En dat gaat het ook. 

Tsunami
Ik trek net iets te hard de lade van mijn printer open om het papier aan te vullen. De fikse stapel plastic mapjes op die printer met daarin de artikelen die klaar zijn voor de vormgeefster van ons blad, begint langzaam te glijden. Snel grijp ik de mapjes vast, maar het leed is al geschied. Als een tsunami golven de overvolle mapjes over mijn bureau, in hun spoor de stapel cd’s en de andere stapels op mijn bureau meenemend. De volle en nog dampende beker dubbele latte caramel is tegen die vernietigende stroom niet bestand, en kiepert om. Een grote  golf bruine koffie stroomt nu ook over de volle lengte én breedte  van mijn bureau, en over de stapel opmaakproeven die ik net heb geprint. Het papier neemt de koffie gulzig in zich op, en de ooit zo kleurrijke vellen veranderen in een egale bruine krullende massa. De papieren die nog in de mapjes zaten, glijden uit hun beschermende mapje, en storten een meter lager op de vloer. Mijn telefoons en toetsenbord kan ik nog net redden van een voortijdige verdrinkingsdood.

Actie

Ik zeg wat lelijks (sorry!) en staar wat beteuterd naar de chaos en puinhoop. Hier zijn maatregelen nodig, besef ik. Zo goed en kwaad als het kan, dweil ik de koffie op, dep ik de mapjes droog en gooi de druipende bruine papieren bij het oud papier. Ik stap in de auto en rijd naar een bekend Zweeds warenhuis. Een half uur later sta ik buiten met twee boekenkasten, twee handige ladekastjes en een berg opbergdozen voor de bladen. Een uur later heb ik de boekenkasten in elkaar geschroefd, ge(inbus)sleuteld en getimmerd en staan ze maagdelijk wit en leeg in mijn kantoor. Een uur later zijn ook de ladekastjes klaar om gevuld te worden. 

Zetje
Nog diezelfde avond werk ik alle stapels netjes weg. Voor het eerst in weken zie ik weer mijn complete witte bureaublad en een lege vensterbank. Ik leun voldaan achterover en geniet van de ruimte om me heen. Soms heb je letterlijk even een zetje in de goede richting nodig om actie te ondernemen…

Lees ook de andere blogs van Ilse: Mobiele eenheid, Rechtszaak #2, Aanvaring met de concurrent, Administratieve ramp, Bikkelen en buffelen en Zelfstandige vrouw. Ilse de Boer is eigenaar van IDB Communicatie, directeur van de Beauty Media Group en uitgever/hoofdredacteur van Nail Design Magazine. Voor meer informatie: www.idb-communicatie.nl.