Verbaal stoeien

'Hoe doe je dat nou toch, die teksten schrijven? Waar haal je het vandaan? En heb je dan nooit dat je niet weet wat je moet schrijven?' Die vragen krijg ik als tekstschrijver maar al te vaak. En het antwoord is verrassend simpel: gewoon beginnen!

Het klinkt misschien gek, maar vaak krijg ik de meeste inspiratie als ik niet nadenk. Om mijn soms overactieve hersencellen af en toe wat rust te gunnen, en stramme pc-schouders te ontspannen, trek ik bijvoorbeeld drie keer per week 40 baantjes in het zwembad. Al rugcrawlend of borstcrawlend probeer ik mijn hoofd leeg te maken, en vanzelf golft er ook inspiratie naar binnen.

Inspiratie
Bij baantje 34 bedenk ik dan bijvoorbeeld een nieuw onderwerp voor mijn blog voor nuzakelijk.nl, of een sterk verweer dat onze advocaat kan gebruiken bij de rechtszaak die de concurrent tegen ons heeft aangespannen.

Onder de douche verzin ik - met een hoofd vol shampoo - de insteek voor dat marketingartikel, eindelijk een pakkende kop voor die reportage of een originele slogan voor een advertentie. In de file, vlak voordat ik ga slapen, op de fiets in de stromende regen: overal schiet me wel iets te binnen en maak ik alvast mooie volzinnen in mijn hoofd. Niet voor niets ga ik niet op stap zonder mijn IdeeB-ideeënboekje.

Schaven en schrappen
Vaak gaan mijn gedachten zo snel, dat mijn vingers ze niet kunnen bijhouden op het toetsenbord. Als vanzelf vloeien mijn gedachten dan via het toetsenbord in een word-document. Regel voor regel, alinea na alinea, soms pagina na pagina. Daarna begint het proces van schaven en schrappen, polijsten en perfectioneren. Die ene zin kan nog wat pakkender, dat tussenkopje beter, die typefout eruit. Net zo lang verbaal stoeien, en knippen en plakken tot de rode lijn kloppend in het verhaal zit, en alle puntjes op alle i’s staan.

Degenen die mij kennen, weten dat ik geen ochtendmens ben. Ik kom ’s ochtends traag op gang, en dat geldt ook voor het schrijven van teksten. Vaak werk ik ’s avonds het lekkerst, in alle rust en stilte zonder telefoon en binnenstromende e-mails, die ik dan toch – als op en top nieuwsgierig aagje - even wil bekijken. Soms wordt het dan ook ongemerkt nachtwerk, maar dat heb ik er graag voor over.

Writersblock
Toch heb ook ik – in alle eerlijkheid – wel eens een writersblock. Starend naar het beeldscherm wil er dan echt geen inspiratie opborrelen. De zinnen lopen niet, kloppen niet, willen niet.

Als de deadline het toelaat, laat ik de tekst dan even rusten. Ik maak een latte caramel, ga even in het zonnetje zitten op mijn dakterras of maak even een wandeling door de buurt. Nadert de deadline met rasse schreden, en hijgt de opdrachtgever (bij wijze van spreken) in mijn nek, dan heb ik geen keuze. Die tekst moet en zal er komen.

Stress en adrenaline
Mijn beste teksten ontstaan in een keer. Wil dat niet lukken, dan wordt het echt ploeteren en zwoegen in plaats van vlot die vlotte tekst te maken. Ik zet een artikel dan wel alvast in de steigers zoals ik dat noem.

De rode lijn zit er dan wel in, maar het klopt gewoon nog niet. Een kwestie van (taal)gevoel ook. Maar dan lijkt het toch vaak alsof de adrenaline van die stress me een zetje in de goede richting geeft. En gaan de hersencellen en het toetsenbord gelukkig vanzelf ratelen…

Ilse de Boer is eigenaar van IDB Communicatie, directeur van de Beauty Media Group en uitgever/hoofdredacteur van Nail Design Magazine. Voor meer informatie: www.idb-communicatie.nl.