Met grote ondernemersogen

Met grote ondernemersogen van verbazing kijk ik soms hoe hun personeel met klanten omgaat. Niet iedereen heeft het kennelijk in zich om klanten echte service te bieden, en dus voor een goede omzet te zorgen voor hun werkgever.

Zomaar een zonnige zaterdagmiddag. Het engelachtige meisje in de bediening fladdert over het bomvolle terras. Het is een plaatje om te zien met haar blonde krullen, maar ze gaat volledig op in haar eigen droomwereld.

Ze is schattig in de weer met van alles en nog wat, behalve bestellingen opnemen en drankjes serveren. De vergeefse pogingen van dorstige klanten om haar aandacht te trekken, gaan volledig aan haar voorbij.

Royale fooi

Met deze vergeefse pogingen gaat ook de omzet aan de eigenaar voorbij, want de klanten schuiven stuk voor stuk hoofdschuddend een terras verder. Waar een doortastende serveerster hen razendsnel van heerlijke koude drankjes voorziet, en hun betaling én de royale fooi graag in ontvangst neemt.

Tandenknarsen

Zomaar een grand café. Ik heb een gezonde salade besteld, maar na twee happen kom ik er letterlijk tanden knarsend achter dat er heel veel zand tussen de frisse groene blaadjes zit. Ik doe mijn beklag bij de serveerster.

De lieve schat informeert vervolgens of ik dan misschien een glaasje water wil? Ik denk nog heel even dat ze me in de maling neemt (haha, Amsterdamse humor), maar haar ernstige frons en serieuze blik verraadt dat ze deze vraag oprecht bedoelde.

Even goed spoelen

Vriendelijk leg ik haar uit dat ik liever heb dat de kok nog wat water over de sla in de keuken gooit voordat hij haar een nieuwe salade voor me meegeeft, ‘zonder zand dus graag’. Hier moet ze even over nadenken. ‘ Oh ja’, zegt ze nog wat aarzelend, en sloft met mijn bord wat beduusd terug naar de keuken.

Na een half uur zet ze alsnog een zandloze salade voor me op tafel. Mijn eetlust is inmiddels vergaan, mijn tafelgenoot allang uitgegeten. Er kan nog geen excuus of een kopje koffie bij haar vanaf. De volgende keer gaan we toch maar bij dat leuke restaurantje ernaast eten…

Verveling ten top

Zomaar een koopavond. Ik stap een jeanswinkel van een bekend merk binnen, op zoek naar de ultieme jeans. De enige verkoopster, een jong meisje, hangt verveeld tegen de balie aan. Ze heeft overduidelijk geen zin om te werken, en voert een privégesprek met veel langgerekte ‘oh ja joh’s en ‘en ‘toen zei hij en toen zei ik’s’.

Ongemeend lachje

Ik heb haar advies nodig over welke maat ik nodig heb, dus ik wacht geduldig bij de kassa tot ze uitgebeld is. De enige reactie is een klein fronsje en een (ongemeend) lachje, meer een grimas. Tot mijn verbijstering draait ze zelfs haar rug naar me toe. Nu is het mijn beurt om me om te draaien, en ik verlaat de winkel met het besluit hier echt nooit meer terug te komen. Als ik de eigenaar was geweest, zou ik zo iemand direct de laan uitsturen.

Verademing

De tweede jeanswinkel is een verademing. Het meisje begroet me vriendelijk. Ik leg uit wat ik zoek, en ze knikt meteen dat ze begrijpt welk model ik wil en schat razendsnel mijn maat in. Ze vist kordaat de perfecte jeans in de juiste maat uit het rek. Daar word ik nou blij van: service en vakkennis.

Impulsaankopen

Ik word zelfs zo blij, dat ik in één moeite door nog twee zwarte shirtjes koop (had ik écht nog niet), een andere broek (in de aanbieding tenslotte) en een leuke tas (dé trend voor het voorjaar, knipoogt het meisje). Flink wat euro’s lichter maar met een grote grijns verlaat ik weer de winkel. Zo zie je maar weer.

Goed personeel zorgt ervoor dat het geld soepel uit de portemonnee van een blije klant glijdt. Regelrecht de portemonnee van de werkgever in…

Ilse de Boer is eigenaar van IDB Communicatie, directeur van de Beauty Media Group en uitgever/hoofdredacteur van Nail Design Magazine.

Voor meer informatie: IDB-Communicatie.nl.