Juridisch wapengekletter met de concurrent

Niet alle concurrenten zijn even vreedzaam naast elkaar actief, weet ik uit ervaring. Het is voor onze concurrent natuurlijk ook niet leuk dat twee van hun ex-werknemers een succesvolle concurrent van hun bedrijf worden.

Maar dat hoeft nog niet te betekenen dat je in elkaars vaarwater gaat zitten. Concurrentie is gezond, en zou zich moeten afspelen op prijs, kwaliteit en service, en niet met juridisch wapengekletter in de rechtszaal.

Afgelopen maandag moesten mijn zakenpartner en ik wederom voor de rechtbank verschijnen. In de al 1,5 jaar slepende bodemprocedure (zie het blog Aanvaring met de concurrent en Rechtszaak # 2) die onze concurrent en ex-werkgever tegen ons had aangespannen, benutten onze advocaten de mogelijkheid een pleidooi te houden. Een kans die wij met twee handen aangrepen om alle feiten nog een keer helder en overtuigend op een rijtje te zetten.

Alle vertrouwen

We hebben er alle vertrouwen in dat we de rechtbank ervan kunnen overtuigen dat de tegenpartij ongelijk heeft. We weten namelijk dat we dat overtuigend – met harde feiten - kunnen bewijzen. En daar gaat het tenslotte om. Niet om vage aannames en veronderstellingen.

Ik heb ook alle vertrouwen in de rechtbank, al is het lastig om iets dat zo belangrijk voor je is – de toekomst en het ontluikende succes van je eigen bedrijf – in handen te leggen van de rechters. Nogmaals prijzen wij ons gelukkig met onze advocaat en haar juridisch medewerker, die ons al die tijd op fantastische wijze hebben bijgestaan.

Bonzend hart

Natuurlijk weet ik dat de tegenpartij haar beschuldiging van oneerlijke concurrentie niet kan bewijzen. En wij juist wél kunnen aantonen dat ze ongelijk hebben. Daarnaast kunnen wij met concrete cijfers aantonen dat onze komst als nieuwe speler op de markt, geen directe schade heeft opgeleverd, anders dan die door gezonde en normale concurrentie. Toch rijd ik met bonzend hart naar Lelystad toe, waar de zitting zal plaatsvinden…

Ongewild in de hoofdrol

Ik ben weliswaar een absolute liefhebber van advocatenseries op de beeldbuis, maar het is toch een heel ander verhaal als jij en je zakenpartner zelf ongewild de hoofdrol spelen. Het blijft indrukwekkend om de advocaten en de vertegenwoordigers van de rechterlijke macht in hun zwarte toga met witte bef te zien.

We hebben allebei daarnaast jarenlang met veel plezier voor onze voormalige baas gewerkt. Het is dan ook zo jammer en best confronterend dat we nu tegenover elkaar in de rechtbank staan, en de advocaten het uit moeten vechten.

Voortvarend en zelfverzekerd

Eenmaal in de rechtszaal – met een hart dat zo mogelijk nog harder bonst – mag onze advocate als eerste van wal steken. Voortvarend en zelfverzekerd leest zij haar pleidooi voor, en komt goed beslagen ten ijs. We hebben daar gezamenlijk namelijk hard aan gewerkt de afgelopen weken.

Onze advocate zorgt voor de juiste juridische formaliteiten en formuleringen. Mijn zakenpartner en ik weten alle ins en outs van deze kwestie natuurlijk als geen ander, en we zijn allebei juridisch redelijk onderlegd. Bovendien weten we allebei precies hoe we bepaalde punten in het pleidooi nog kunnen aanscherpen, afzwakken, benadrukken en vooral tactisch kunnen inzetten.

Verrassende wending

De advocaat van de tegenpartij doet zijn pleidooi uit zijn hoofd. Na afloop van zijn pleidooi heeft de voorzitter van de rechtbank aan hem nog een aantal pittige vragen over de juridische procedures en aspecten van de aanklacht.

De voorzitter is echter niet overtuigd van de manier waarop de tegenpartij probeert aan te tonen dat de bewijslast en de gevorderde schade aannemelijk is. Dan neemt de hele zaak een verrassende wending…

Naar de gang

De voorzitter vraagt zich namelijk hardop af of de hele rechtszaak voor de tegenpartij wel de moeite waard is om door te zetten. Oftewel, de rechtbank doet aan de tegenpartij min of meer de suggestie om deze rechtszaak te royeren, en dus stop te zetten bij gebrek aan overtuigend bewijs.

Natuurlijk kun je aan een dergelijke procedure nog heel veel tijd en vooral geld spenderen, maar soms moet je verstandig zijn. Beide partijen worden dan ook naar de gang verwezen om elk met hun advocaat te overleggen. Niet dat wij daar lang over hoeven na te denken.

De ontknoping en opluchting

Na een kwartier overleg, ook tussen de advocaten onderling, keren we weer terug in de rechtszaal. Dan nadert dit juridische getouwtrek eindelijk zijn ontknoping: de tegenpartij geeft aan de door hen aangespannen rechtszaak te willen stoppen. Zij moeten de proces- en griffiekosten aan ons betalen, en daarmee is de hele kwestie van de baan.

Een pak van ons hart, want nu kunnen we onze tijd en energie weer volop richten op dat wat we het leukste vinden: met de wind in de zeilen ons blad verder succesvol in de markt zetten! Met een fles champagne proosten we met het hele team na afloop opgelucht op de goede afloop. Het recht heeft gezegevierd. Terecht!

Ilse de Boer is eigenaar van IDB Communicatie, directeur van de Beauty Media Group en uitgever/hoofdredacteur van Nail Design Magazine. Voor meer informatie: www.idb-communicatie.nl.