Goedkoper produceren is mogelijk

Veel maakbedrijven hebben operationele excellentie hoog in het vaandel staan. Helaas lukt het in de praktijk nog maar matig om hier vanuit productie invulling aan te geven. Van het nieuwe werken naar het slimme werken

© NUzakelijk

Door Victor Beverloo | Logica

Veel productiebedrijven werken nog als taxichaffeurs. Zij kennen over het algemeen maar één stand van het gaspedaal, en dat is vol ingetrapt. In productiebedrijven is dat net zo.

De installaties zijn ontworpen voor een bepaalde capaciteit. De producten zijn ook zó ontwikkeld dat de maximale capaciteit benut wordt. Kortom één stand, volgas.

Crisis

Tijdens de crisis viel de vraag weg. In eerste instantie zijn de bedrijven doorgegaan met produceren op maximale capaciteit. Al snel stroomden de magazijnen vol met voorraden waar geen vraag meer naar was. De fabrieken werden vervolgens stil gelegd. De klantvraag werd vanuit de voorraden bediend.

Na verloop van tijd moest er echter weer geproduceerd gaan worden om aan de vraag te voldoen. De vraag was op dat moment niet op het oude niveau terug. Er ontstond een dilemma. Volgas even snel de vraag produceren, of kijken of er ook langzamer geproduceerd kon worden om met name energie te besparen.

Slow Cooking

Veel mensen in de continue industrie riepen dat dit laatste niet kon. In de praktijk is echter gebleken dat het wel kan. Zelfs in de continue industrie zijn bedrijven als Corus en DSM in staat gebleken om langzamer te produceren, en daarmee significante besparingen in vooral energie te bereiken.

Tijdens de crisis werden de routes en stuklijsten die nodig waren voor energiebesparing proefondervindelijk vastgesteld door te experimenteren met de verhoudingen tussen deze twee. In routes zijn gegevens als druk, temperatuur, doorvoersnelheden vastgelegd. In stuklijsten de componenten.

Om langzamer te produceren met lagere temperaturen en drukken is vaak ook een andere samenstelling van de componenten nodig. Je kunt dit vergelijken met slow cooking.

Je kunt een kip in 60 minuten braden op 180 graden, je kan het ook slow doen op 80 graden en dan 8 uur. In beide situaties heb je een kip nodig, maar bij de snelle variant heb je meer olijfolie) nodig dan bij de langzame.

Na de crisis

Het blijkt dus mogelijk om als de vraag dat toelaat energie-zuiniger te produceren. Om de kwaliteit te waarborgen moet er echter een officiële tweede route en stuklijst per product komen.

Deze variant moet uiteraard ook getest en gecertificeerd worden, zodat ze ook volwaardig in productie kunnen worden opgenomen. Hiermee wordt uitgesloten dat extra productaansprakelijkheid claims ontstaan, indien later blijkt dat het eco-efficiënte product toch afwijkt.

Het tweede dat moet veranderen is dat de keuze van hoe je gaat produceren meegenomen wordt in de planning. Dus is de vraag hoog: dan het maximale capaciteits-scenario. Is de vraag lager, dan het eco efficiënt scenario.

Praktijk

In de praktijk zal het wel niet zo zwart-wit worden. De vraag naar producten verschilt nogal. Voor het ene product is maximale capaciteit vereist, voor het andere niet. Gevolg is dat een bepaalde lijn en of installatie maximaal moet draaien, terwijl een andere lijn/ installatie dus op eco-efficiëntie kan draaien.

Kortom van het oude werken altijd volgas moeten we niet doorslaan naar het nieuwe werken, alles eco-efficient. We moeten slimmer gaan werken, soms het één, soms het ander. Om dit allemaal in goede banen te leiden, is er een schone taak weggelegd voor de planners. Deze krijgen er een mooie uitdaging bij.

Victor Beverloo is consultant bij Logica | Linkedin