Het nieuwe MVO

Onlangs woonde ik een presentatie bij over MVO; maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Voorbeelden werden genoemd van grote organisaties die teambuildingsdagen organiseren in de tuinen van verzorgingshuizen, die autistische mensen (met vette premies) aannemen voor computeranalyses, die medewerkers dubbelzijdig laten printen en goede doelen adopteren.

De discussie ontstond: MVO, mag je daar zelf ook beter van worden of niet? Het voorbeeld van het aannemen van autisten in het kader van MVO stuitte op veel weerstand. Het bedrijf wordt daar dankzij de vette premies (en de goede resultaten die deze mensen leveren) zelf veel beter van, en na een paar jaar worden de werknemers vaak weer afgevloeid.

De teambuildingsdagen konden op meer sympathie rekenen en de steun aan goede doelen helemaal, ondanks dat hier natuurlijk weer een schouderkloppende PR campagne aan gekoppeld is.

Eigenbelang

Mag een bedrijf zichzelf maatschappelijk verantwoord ondernemend noemen wanneer het bij zijn acties een groot eigenbelang heeft? En mag je een MVO sticker plakken wanneer je milieuvriendelijke producten op de markt brengt die door kinderhanden vervaardigd zijn?

Er bestaat een keurmerk voor MVO, maar dat is opgedeeld in verschillende aandachtsgebieden. Dus dat sluit deze contradictie niet uit. En geef nou toe, het label MVO is toch vooral iets wat we zelf graag aan ons bedrijf toekennen.

ZZP’er, geboren MVO’er

Interessant werd de discussie toen we ons afvroegen wat je als kleine ondernemer nu aan MVO kunt doen. Ben je pas maatschappelijk verantwoord aan het ondernemen als je groene producten op de markt brengt, of kun je ook een fietskoerier inschakelen voor je pakketbezorging? En ben je als ZZP’er die vanuit huis werkt niet al een geboren MVO’er, omdat je het milieu niet belast met kantoorruimte en woon-werk verkeer?

Al een tijd lang vraag ik me af of ik me niet eens wat meer zou moeten verdiepen in de mogelijkheden om met mijn bedrijf de MVO kant op te gaan. Inmiddels ben ik echter tot de conclusie gekomen dat ik dit al lang doe: ik doe aan Maatschappelijk Verantwoord Organizen!

Het Nieuwe Werken

In trainingen leer ik managers en medewerkers de vaardigheden nodig voor Het Nieuwe Werken, waarmee ik de mogelijkheden voor thuiswerken en flexwerken optimaliseer. Mijn bijdrage aan het dichten van het gat in de ozonlaag.

In coachingstrajecten leer ik cliënten om hun werkplek of leefomgeving effectiever in te delen, waardoor er minder ruimte nodig is. Natuurgebieden hoeven niet te verdwijnen voor nieuwe bedrijventerreinen of woonwijken.

Materialen die al lange tijd ongebruikt ruimte staan in te nemen, krijgen een nieuw leven, bijvoorbeeld via kringloopwinkels. Minderbedeelden krijgen toegang tot nieuwe materialen en het milieu wordt minder belast.

Overzicht

E-mail wordt na mijn bezoek nog maar minimaal geprint. Weer een tropisch regenwoud behouden.

Mijn cliënten herwinnen overzicht en structuur. Het aantal ziektewetuitkeringen daalt en het begrotingstekort wordt verkleind.

Door efficiënter te leren werken besparen medewerkers tijd en zijn er minder medewerkers nodig. Het aantal werklozen stijgt. Oh........

Sticker

Als ik kijk naar mijn bijdragen aan deze maatschappij en deze wereld, dan meen ik dat ik toch wel een vette MVO sticker verdiend heb! En aangezien we toch een commerciële instelling behouden, doet u dan ook maar een vette MVO subsidie!

Zou dit betoog voldoende zijn om het met een aanvraagformuliertje op te sturen naar provincie, ministerie en EU? Dan wel met fietskoerier!

Marleen Holtkamp is directeur van Montas ordening en coaching, een bedrijf dat zich specialiseert in werkplektraining en professional organizing. Montas coacht bedrijven en particulieren naar een gestructureerde en overzichtelijke werk- en leefomgeving. Voor meer informatie: www.montasordening.nl