Bankzitten

Over het algemeen ben ik behoorlijk positief over mijn leven hier in China. Ik heb respect voor de ontwikkelingen hier en kijk meestal met een glimlach naar bepaalde, voor mij vreemde, aspecten van de Chinese cultuur. Maar er is één ding dat mij regelmatig bijna tot waanzin drijft.

Door Nuhi Bunyak

Banken. Instellingen die je een paraplu lenen en hem terugvragen zodra het begint te regenen. Ik was er in Nederland al geen fan van en dat is er hier niet beter op geworden.

Eén van de eerste dingen die me opviel toen ik twee jaar geleden in China aankwam, was dat op vrijwel ieder kruispunt in de stadscentra de vier hoekpanden – vaak meer dan twintig verdiepingen hoog – in beslag genomen worden door banken. Nu weet ik waarom. De gekmakende inefficiëntie van de Chinese banken creëert de noodzaak voor veel, heel veel kantoorruimte.

Formulier

“Excuses, kunt u dat formulier nog een keer invullen?”, zegt de balie-medewerkster met de nodige schroom – ze kent me inmiddels.

“Waarom?”

“Kijk, u heeft hier iets gecorrigeerd, dat mag niet. Op het formulier mogen geen verbeteringen worden aangebracht.” Van achter het duim-dikke glas wijst ze naar het punt waar ik de pen van het papier heb gehaald en ietwat onzorgvuldig weer heb neergezet.

Eenvoudige transacties

De moed zinkt me in de schoenen. Ik sta al veertig minuten voor dat glas voor drie eenvoudige transacties: wat euro's in Renminbi wisselen, een betaling doen en wat contant geld opnemen. Iedere keer wanneer ik die bank binnenloop is het raak, dus ook deze keer. Foutje gemaakt, formulier opnieuw invullen.

Hetzelfde formulier als de vorige keer gebruiken, nee hoor, het formulier is gewijzigd. Geld overmaken uit Europa? “Gebruik dit nummer...” wordt me verteld. Waarop het geld niet aankomt. Naast de ineffeciëntie is het de onvoorspelbaarheid van het proces waar ik slecht tegen kan. Betrouwbaarheid en voorspelbaarheid zijn belangrijke zaken wanneer het op bankieren aankomt.

Karakters

Mijn vriendin kijkt me vragend aan. Zij is er altijd bij omdat de meeste formulieren in karakters moeten worden ingevuld. Karakters schrijven is een foutgevoelig proces, zelfs voor Chinezen, zodat ook zij regelmatig iets opnieuw moet invullen.

Ze probeert in te schatten hoever ik inmiddels ben gevorderd in het verliezen van mijn geduld. Ook zij kent me. Ik heb haar beloofd niet meer te argumenteren en zeker mijn stem niet meer te verheffen. Dat helpt namelijk niet, sterker nog, het werkt averechts. De 'drones' achter de balie doen ook maar hun werk en van een schreeuwende buitenlander schrikken ze behoorlijk. En dan is het helemaal gedaan met het zoeken naar een handige oplossing.

Tegenwoordig loop ik naar buiten en steek een sigaret op of ik ga binnen op één van de banken zitten, haal diep adem en tel tot tien. Of tot honderd als het nodig is. En laat mijn vriendin de rest afhandelen.

Negen handtekeningen

Voor de drie transacties vul ik vijf formulieren in en zet ik uiteindelijk negen handtekeningen. Twee daarvan zijn niet de mijne maar vervalsingen van die van de ontvanger van de betaling die ik doe. Omdat ik anders die betaling niet gedaan krijg.

Mijn paspoort wordt twee keer gekopieerd. Na een dik jaar bij dit filiaal van de Bank of China te bankieren denk ik dat ze inmiddels een heel kabinet kunnen vullen met kopieën van mijn paspoort.

Nuhi Bunyak is ondernemer en essayist in het zuiden van China. Zijn bedrijf South China Management Solutions participeert in de horeca en adviseert Chinese en Westerse ondernemingen. Hij is bereikbaar op nuhibunyak@gmail.com