Soliditeit van ING was een 'fata morgana'

Met een beurskoers per aandeel van 3,40 tot 3,50 Euro is ING nog maar 7,5 miljard Euro waard. Twee jaar geleden was dat nog tienmaal zoveel.

Door Grimbert Rost van Tonningen | PlusPost, opiniekrant voor sociaal liberalen en ondernemers

Het eigen vermogen 'bedraagt' dit jaar waarschijnlijk 20 tot maximaal 30 miljard Euro, ondanks 10 miljard kapitaalversterking van de Nederlandse staat, waarbij ook nog eens het leeuwendeel van de 30 miljard Euro Alt-A hypotheken (tweede categorie Amerikaanse tophypotheken) 'door ons' met garanties is afgedekt. In feite is het concern dus technisch failliet.

Kunnen cijfers nog meer een ontakelt concern illustreren? Nog maar twee jaar werd ING in een adem genoemd met Koninklijke Olie als het ging om Hollands glorie, en grote Megaconcerns die - gevestigd in dit land - een partijtje in het mondiale bedrijfsleven mee bliezen. Het leek het bastion van degelijkheid en financiële soliditeit, het blijkt een 'fata morgana'

Topman Michel Tilmant is intussen gesneuveld, de man die ruim een jaar geleden nog dreigde ING's hoofdkantoor te verplaatsen, als wij bleven zeuren over te hoge inkomens voor topmanagers. Hij en zijn kompanen blijken ons achteraf volkomen verkeerd te hebben ingelicht, sommigen denken zelfs dat ze ons gewoon hebben voorgelogen. In ieder geval hebben veel goedgelovige particulieren mensen en pensioenfondsen enorme  bedragen verloren, circa 30 000 miljard Euro wereldwijd.

Verwaarloosd
Dat allemaal door de kredietcrisis, veroorzaakt door banken en verzekeringsmaatschappijen, die hun zorgplicht schromelijk hebben verwaarloosd. Elk vertrouwen in de financiële dienstverlening is inmiddels zoek. ING wordt sinds kort geleid door niet-bankier, maar wel financieel specialist, Jan Hommen die de ondankbare taak heeft het vertrouwen bij stakeholders te herstellen.

Tilmant wordt ook samen met (ex) bestuurders als Cees Maas en John Hele aangeklaagd door Amerikaanse beleggers. Die laatsten zijn tegen ING vier rechtszaken begonnen over eeuwigdurend schuldpapier, zogenoemde 'perpetuals'. De houders van het schuldpapier vinden dat de concernleiding de situatie te rooskleurig heeft voorgesteld toen de beleggers hun stukken kochten.

Koersverlies
ING gaf in de loop van 2007 en in het voorjaar van 2008 voor 4,5 miljard dollar van die stukken uit. Hierop is een koersverlies geleden van 3,5 miljard dollar. Geen reputatie is dus meer heilig, zelfs die van Cees Maas niet, één van de beste CFO's, leek het. Of dit de enige processen tegen de bestuurders zullen blijven is zeer onzeker. Veel partijen zinnen wereldwijd op mogelijkheden om hun schade te verhalen. Het gehuil van de hongerige wolven in het bos is duidelijk te horen.

Is de ellende hiermee te overzien? Nee. Nationale Nederlanden, een van de 'founding fathers' van het concern, heeft het al jaren moeilijk. De verzekeringsbranche heeft zijn gouden jaren waarschijnlijk definitief achter de rug. Klanten letten nu beter op of ze niet veel te veel voor 'service' betalen.

Veel tussenpersonen dreigen door de economische malaise failliet te gaan. Dat bedreigt de positie van verzekeraars weliswaar niet direct maar daardoor kunnen marktposities wel snel verslechteren. Bovendien giert de economie ook elders achteruit wat zeker zal leiden tot sterke toename van afschrijvingen op kredieten, terwijl ook de resultaten op de gigantische beleggingen van ING onder druk zullen blijven staan, want wie weet nog waarin je je geld moet stoppen?

Nationaliseren
Een en al ellende dus, waarom dan niet nationaliseren? Ach in feite is dat al grotendeels gebeurd. Er zullen zeker nog bedrijfsonderdelen worden afgestoten, recent werd ING Canada voor 1,4 mld Euro verkocht.  Wat volgt? Gelijksoortige activiteiten in Brazilië, Maleisië, Hong Kong, Griekenland, Spanje en Tjechië? En waarom dan ook niet de grote activiteiten in de VS, want wat heeft de Nederlandse belastingbetaler, die nu het concern in feite overeind houdt, daar te zoeken?

Blijft uiteindelijk alleen ING bank (combinatie vroegere NMB en Postbank) en Nationale Nederlanden over? Het lijkt op het sprookje van mannetje Timpetee die voor zijn vrouwtje steeds nieuwe wensen liet vervullen door een goede fee, totdat die door de getoonde overmaat aan gulzigheid boos werd. Ze eindigden, waarin ze waren begonnen, in een onooglijke Keulse pot.