Sorry zeggen en crisismanagement

In het zakenleven zitten we er even doorheen. De banken en in feite de hele financiële sector hebben ons opgescheept met niet te bevatten vermogensvernietiging.

Door Grimbert Rost van Tonningen | PlusPost, opiniekrant voor sociaal liberalen en ondernemers

Het blijkt dat we op grote schaal beleggingsadviezen hebben gekregen die vaak op niets anders stoelden dan wat fantasten ons tijdens rituele dansen voorschotelden. De marges die tussenpersonen ons in rekening brachten waren vaak exorbitant en in ieder geval niet in overeenstemming met redelijkheid en billijkheid.

En nu is - na de crash van de kredietcrisis - bij gebrek aan financiële 'smeerolie' ook de reële economie steeds meer tot stilstand aan het komen. Toch hebben we alweer  'deskundigen' die reppen over de eerste lichtpunten en het einde van de recessie.

Ergste
Het ergste zijn managers, zoals Floris Deckers CEO van Van Lanschot, die schijnheilig sorry zeggen. Dat betekent in ons polderland helemaal niets want er zitten geen consequenties aan vast. Deckers was de auctor intellectualis die voor Rijkman Groenink bij ABN AMRO de truuk verzon om op de snelste manier van tienduizenden mensen af te komen, namelijk door ze 'misbaar te verklaren'.

Sorry zeggen, het klinkt leuk, minister Bos noemde het zelfs 'klasse', maar de volgende dag gaan we alweer over tot de orde van de dag. Hoe lang laten we ons nog door dit soort uitlatingen op een dwaalspoor leiden? Pas als dat niet meer gebeurt is er kans op verbetering, dan hebben we weer oog voor realiteit.

Waarom wordt de reële economie door de kredietcrisis zo zwaar geraakt? Geen bedrijf houdt rekening met een plotselinge vraaguitval van 25 tot 50 procent , zoals bijvoorbeeld in de logistiek van de Rotterdamse haven, bij de bouw, de uitzendbureaus, of de auto- en staalindustrie. Je hebt bovendien pech als je de laatste jaren een dure overname hebt gedaan met veel geleend geld.

Afschrijven
Dan moet je op de inmiddels veel minder waard zijnde 'dochter' veel afschrijven en dan komt de bank langs met het verzoek om meer zekerheden en tevens met de aankondiging dat er meer rente moet worden betaald. Tel uit je verlies. Je moet mensen ontslaan, wat in Nederland kapitalen kost, de afzet klapt in elkaar en dan komt ook de bank nog eens geld terughalen, vaak dezelfde die er een puinhoop van heeft gemaakt.

Er zullen dus veel en ook nog grote bedrijven failliet gaan. Soms is dat pure kapitaalvernietiging wat met een ander ontslagrecht voorkomen had kunnen worden.

Deze problematische omstandigheden vragen om crisisbestendig leiderschap, waarbij niet wordt geluisterd naar mensen - ook in de politiek. Die zeggen dat het allemaal wel mee zal vallen. Er is daadkracht gewenst bij elk bedrijf in moeilijkheden om zo snel mogelijk de tering naar de nering te zetten. Je beste mensen houden, keihard werken om weer toekomst te hebben.

Zachte heelmeesters
Als er een crisis is, moet je van de ergste situatie durven uitgaan, zodat je zo min mogelijk kans hebt door de werkelijkheid - of nog erger de zwalkende bank - te worden achterhaald. Dat besef moet in Nederland op grote schaal doorbreken, zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Voor een aantal bedrijven zal die waarschuwing echter te laat komen. De overblijvers komen er gesterkt en slagvaardig uit, ontdaan van alle franje en ook van mensen die alleen maar sorry zeggen of gewoon hun naargeestige rol doodzwijgen.