Groenink vrijgesproken van twee aanklachten

In tijden niet zo´n leuk en informatief televisieprogramma gezien als afgelopen woensdag ´De Advocaat van de Duivel´. Gerard Spong, moest in die rol Rijkman Groenink verdedigen aan de hand van drie stellingen c.q. aanklachten. Rijkman Groenink was er zelf niet bij.

Door Tony de Bree | PlusPost, opiniekrant voor sociaal liberalen en ondernemers

De formule is simpel. Er zijn drie aanklachten en Spong moet bewijzen dat de verschillende aanklachten ongegrond zijn en mag daarbij eigen experts aan het woord laten komen. De opponenten moeten hetzelfde doen. Het eindoordeel is aan een burgerjury.

De vraagstelling was of Groenink schuldig of onschuldig was aan:
Aanklacht 1 - Rijkman Groenink heeft zichzelf verrijkt.
Aanklacht 2 - Rijkman Groenink misleidde beleggers.
Aanklacht 3 - Rijkman Groenink schaadde onze economie.

De truc is natuurlijk dat je als advocaat van de duivel, maar ook als opponent, experts moet inhuren die betrouwbaar zijn en geloofwaardig. En dat je zelf met je betogen zakelijk en to-the-point moet zijn. Dat is Spong wel toevertrouwd, zo bleek.

Graaien
Hoe anders liep het met de twee opponenten die de verdediging van Spong onderuit moesten halen. Dat waren Paul Tang, financieel woordvoerder van de PvdA in de Tweede Kamer en Xander van Uffelen, redacteur economie van de Volkskrant. De laatste schreef het boek Het grote graaien (zo kan je zelf ook nog een graantje meepikken).

Wat volgde was verbijsterende en onthullende televisie Spong hield zorgvuldige betogen en liet met behulp van video´s betrouwbare experts aan het woord, die zijn verdediging onderbouwden. De twee opponenten voelden zich blijkbaar zelf deskundig genoeg. Ze hadden geen anderen ingehuurd en hun oppositie bestond grotendeels uit kreten en open deuren.

Lachen
Het hoogtepunt van het programma, tegelijkertijd de totale ontmaskering en ontluistering, vond plaats toen Tang met een semi-religieus gebaar de hand op het boek De prooi legde. Dat was immers ´HET BEWIJS´ voor de schuld van Groenink? Ik geloofde eerst mijn ogen niet en moest vervolgens lachen. Dit kon toch niet waar zijn? Zo'n wanvertoning, toptelevisie en hulde aan de cameraman van de AVRO!

Zijn dit de experts waar we het in de politiek en de journalistiek van moeten hebben om de crises op te lossen?

De uitzending eindigde even verrassend als vertrouwenwekkend. De burgerjury woog de feiten, hield een zorgvuldige en inhoudelijke discussie en sloot af met een afgewogen oordeel. Het resultaat?

Aanklacht 1 - Rijkman Groenink heeft zichzelf verrijkt: schuldig.
Aanklacht 2 - Rijkman Groenink misleidde beleggers: onschuldig.
Aanklacht 3 - Rijkman Groenink schaadde onze economie: onschuldig.

Een even verrassend als logisch resultaat als je naar de kwaliteit van de betogen en de 'bewijzen' van beide kanten kijkt.

Conclusies
De burgerjury reageerde professioneel op de gebeurtenissen (feiten aan de ene kant en eigen meningen van zelf uitgeroepen ´experts´ aan de andere kant). Het resultaat was dus dat ze Groenink op twee van de drie aanklachten vrijspraken. Gezien de 'prestaties' van de opponenten kon dat ook bijna niet anders.

Het verloop van het programma geeft ook het probleem met de huidige polderjournalistiek aan, alsook de gebrekkige kwaliteit van een aantal Tweede Kamer leden. Er is een chronisch gebrek aan feitelijke journalistiek met gevoel voor de achterkant van het gelijk. Tevens aan professionele Tweede Kamer leden met voldoende kennis van dit dossier.

Op basis van mijn waarneming van woensdagavond houd ik mijn hart vast voor het parlementaire onderzoek naar de financiële crisis, als dit het niveau van de werkzaamheden van de leden van de commissie wordt. Misschien kan Gerard Spong voorzitter worden?

Volgende dag nog gekeken of een krant de uitslag had weergegeven ... niets. Vraag me trouwens af wat er in kranten had gestaan als Groenink op alle drie punten schuldig was bevonden......