De digitale achterlijkheid van Fortune 100-directeuren

Directeuren van Fortune 100-bedrijven laten sociale media als Twitter en Facebook links liggen. De sociale netwerken halen opgelucht adem maar het CEO-dom moet zich onderhand ernstige zorgen gaan maken.

Door  Herbert Blankesteijn | Pluspost, opiniekrant voor sociaal liberalen en ondernemers

Niet alleen vijftienjarigen zijn op Twitter ondervertegenwoordigd. Langs de zijlijn verkeren ze in het gezelschap van de CEO's van deze aardbol, die wat digitale achterlijkheid betreft een reputatie hebben hoog te houden. Lang was het niet hebben van een pc een statussymbool en werden de e-mails geprint alvorens een antwoord aan de secretaresse werd gedicteerd.

Bloggen
Het onderhavige onderzoek is gedaan door de weblog ÜberCEO, die onmiddellijk zijn naam moet veranderen, want een niet-digitale CEO is meer een UnterCEO. In het kort: géén van de honderd topdirecteuren blogt, slechts 13 hebben een pagina op LinkedIn en 19 doen iets op Facebook. Slechts twee van de honderd twitteren.

Dat kinderen van vijftien dat allemaal niet doen snap ik. Die moeten gamen en sms-en, en dan blijft er niet eens meer tijd over voor huiswerk. Maar CEO's? Waarom directeuren niet sociaal doen op internet is ze door ÜberCEO niet gevraagd. Maar ze kunnen onmogelijk belangrijker zaken aan hun hoofd hebben.

Imago
De blog van Jonathan Schwartz van Sun wordt gevreten, het is goed voor het imago van het bedrijf (zij het niet altijd voor de bottom line) en het is een goede manier om proefballonnetjes op te laten. Iedereen met enige bekendheid hoort te twitteren, want je trekt er aandacht mee en het scheelt een hoop persconferenties. Vraag maar aan Lance Armstrong. Hallo, je kunt die tweets toch aan iemand dicteren?

Neem een voorbeeld aan de enige twee CEO's met een twitteraccount. Of nee, doe maar niet, want Warren Buffett (13.000 volgers) en Alan Lafley (van Procter & Gamble, 119 volgers) volgen zelf helemaal niemand en hebben beide nog nooit iets gepost.

Facebook is een prachtmanier om je werknemers in de gaten te houden. Zolang de ondernemingsraad het nog niet heeft verboden, kun je je als 'vriend' aan je ondergeschikten opdringen en zo meer over ze vernemen dan ze zelf ooit zouden durven vertellen, tot en met hun gedrag op feestjes waar jij als directeur nooit zou worden uitgenodigd.

Klagen
Als ze wat over je te klagen hebben, hoor je het zelf het eerst - zoals dat eigenlijk hoort in een goed gemanaged bedrijf. Maar zelfs de bazen die op Facebook zitten, zitten daar zoals een directeur er  meestal bijzit: zonder vrienden. Recordhouder is Kenneth Lewis van Bank of America, die heeft er 13. Voor de goede orde: hij heeft de mééste vrienden.

Als een directeur dan geen vrienden heeft, heeft hij toch tenminste een netwerk? Misschien, maar niet op LinkedIn. De enige die meer contacten hebben dan ikzelf (en ik gooi er met de pet naar) zijn Michael Dell (500) en Greg Spierkel (Ingram Micro, 213). CEO's verliezen de aansluiting met hun werknemers totaal als ze geen interesse hebben voor sociale netwerken.

Je hoeft niet álles te doen, maar wie op geen enkel sociaal netwerk zijn neus laat zien wil blijkbaar niet weten hoe zijn bedrijf functioneert, of zou kunnen functioneren. Dan ben je een waardeloze CEO.