De prijs van vertrouwen
| Uitgegeven: | 15 april 2009 10:00 |
| Laatst gewijzigd: | 15 april 2009 10:00 |
Als de financiële crisis ons íets leert, is het dat de rol van de overheid te klein was. Maar hoe groot moet die rol in de toekomst zijn?
Door Peter van Mierlo | PricewaterhouseCoopers
Vertrouwen. Uiteindelijk is dat het belangrijkste fundament onder het kapitalisme. En dat vertrouwen is vorig jaar als sneeuw voor de zon verdwenen. Daarmee werden vooral overheden gedwongen een rol in te nemen die ze - in elk geval op deze schaal - nog nooit hadden gespeeld.
Dat de overheid móest ingrijpen, is een feit. De gevolgen waren anders te groot geweest voor het financiële systeem. Je kunt je afvragen of overheden niet eerder in de voorbije anderhalf jaar hadden moeten ingrijpen. Die vraag zal in de toekomst nog wel eens gesteld worden.
Te kleine rol
De ultieme vraag die zich nu voordoet: hoe groot moet de rol van de overheid in een westerse economie zijn? Als de financiële crisis ons íets leert, is het dat de rol van de overheid te klein was. Anderzijds: het kapitalisme en de zich steeds verder terugtrekkende overheid hebben ons ongekende welvaart gebracht.
Ongetwijfeld beïnvloedt de crisis de westerse gedachten over de rol van toezichthouders en kredietbeoordelaars, over bonusstelsels, over de verantwoording die banken en bedrijven dienen af te leggen en over hoe in een complexe wereld risicoprofielen inzichtelijk kunnen blijven. De uitdaging voor overheden is hun eigen rol opnieuw definiëren. Sleutelbegrippen hierbij zijn transparantie en duidelijkheid.
Nieuw evenwicht
Waar het nieuwe evenwicht tussen markt en overheid komt te liggen, zal zich in de komende periode wel uitkristalliseren. Vast staat dat de politiek de maatschappelijk aanvaardbare prijs voor vertrouwen bepaalt. Die prijs zal - aanzienlijk - hoger komen te liggen dan in het verleden. En gezien de huidige ervaringen is dat misschien maar goed ook.
Peter van Mierlo is werkzaam bij PricewaterhouseCoopers als managing partner Transactions Group.
| © NUzakelijk/Peter van Mierlo |
- De CFO van de toekomst
- Warmtewet remt duurzaam investeren
- Zorgsector moet profiteren van de vergrijzing
- ‘The Perfect Storm’ voor gemeenten
- Hoogste tijd voor een verplichtingenstelsel
- Positieve berichten
- Werkgevers, denk aan uw zorgplicht!
- Van reddende engel tot potentieel risico
- Onderwijs en bedrijven moeten samenwerken
- Het tafelzilver blinkt
- Verpleging moet fiscaal in ruimer jasje
- Publieke sector moet fiscaal 'in control' zijn
- Investeren in duurzaamheid topprioriteit
- Lokaal klimaatbeleid is altijd maatwerk
- Risicomanagement is niet nieuw of moeilijk
- Niet Kopenhagen, maar Den Haag
- Belastingadviseur moet blijven meedenken
- De aangifte als begin van verbetering
- Een beter klimaat voor duurzame energie
- De crisis is goed voor familiebedrijven
- Vereenvoudigen is moeilijk
- Goededoelensector moet focus verscherpen
- Onderbouw uw groene claim!
- Ook beloningsstructuur vergt een reset
- Kranten gaan gebukt onder ‘gratis cultuur’
- De winnaars van morgen
- Laat uw ondernemerstalent zien
- Privaat kapitaal zorg wassen neus
- Oplaadpunten bepalen succes elektrische auto
- Familievermogens dupe Successiewet
- Nadenken over opvolging blijft heet hangijzer
- Kiezen én delen
- Continuïteit familiebedrijf in gevaar
- De Jager poetst pareltje op
- Resultaten uit het verleden...
- Ziekenhuizen hebben duidelijkheid nodig
- Tijd voor één keurmerk duurzame elektriciteit
- Internetheffing? Ja, maar wel tijdelijk
- Let goed op leaseovereenkomsten
- Wees op alles voorbereid
- Kabinet straalt geen duurzame ambitie uit
- Het familiebedrijf is crisisbestendig(er)
- Kansen voor Nederlandse zeescheepvaart
- Andere tactiek bij onderhandelen met bank
- Kranten moeten zichzelf opnieuw uitvinden
- Oudere werknemers? Wen er maar aan!
- API's kijken
- De prijs van vertrouwen
- De voordelen van tegenwind
- Wachten op 'verlicht' IFRS loont
