Nederlanders zijn zeikerds

Wij Nederlanders zijn niet goed in het vieren van onze successen. Vreselijk contraproductief, want van het vieren van successen wordt alles beter.

Bernard Wientjes benoemt het chic : “De Nederlander is een beetje een mopperaar.” Ik noem ons een volk van beroepszeikerds. Dat wil zeggen, tot mijn grote ongenoegen hebben we het met zijn allen liever over onze mislukkingen dan over onze successen.

Denk er maar over na, tot op de dag van vandaag wordt er meer gesproken over het verloren WK in ’78 dan het gewonnen EK in ’88. Ik bedoel maar. Sommige historici wijzen op onze Calvinistische geschiedenis als bron voor dit fenomeen, maar dat zou je kunnen zien als vergoelijking. “We weten niet beter, edelachtbare. We hebben een slechte geschiedenis gehad.”

Azijnpissen

Nee, azijnpissen is gewoon erg dom. Het constant benoemen van wat er niet goed is, heeft desastreuze gevolgen voor het moraal en daarmee voor de productiviteit. Het is een beetje zoals het kijken naar een auto op de parallelbaan. Je stuurt er vanzelf naartoe.

Zo is het ook met het letten op negatieve dingen, je wordt als vanzelf naar die negativiteit toegetrokken. Niet doen dus. Niet alleen omdat negatieve mensen vervelend gezelschap zijn, maar met name omdat het ons hindert om de doelen te bereiken die we voor onszelf stellen.

Positieve grondhouding

Het goede nieuws is: het fenomeen werkt ook andersom. Als je je richt op de dingen die wel goed zijn en jezelf dus een positieve grondhouding aanleert, zul je merken dat dit ook een versterkend effect heeft. Zonder gelijk met mijn hoofd in de wolken te gaan lopen: met positiviteit creëer je positiviteit.

Allow me to illustrate: Iedereen die wel eens met kinderen te maken heeft, zal dit herkennen: complimenten werken on-ein-dig veel beter dan kritiek. Het is het verschil tussen een ontspannen dag in een dierenpark met het hele gezin en een zes uur durende hel van zeurende kinderen en een knallende hoofdpijn op de koop toe. (Ouders die dit niet herkennen hebben een ander probleem, maar dat terzijde.)

Vreselijk persoon

Op de zaak werkt het precies zo, een manager die alleen aandacht voor je heeft als je je targets niet haalt is een vreselijk persoon. En ineffectief op de koop toe. Medewerkers die ontevreden zijn, hebben vaak als belangrijkste klacht dat ze niet gewaardeerd worden. De pas ingevoerde ‘dag van het compliment’ ten spijt, wordt er veel te weinig aandacht besteed aan de successen die er dag-in-dag uit worden gerealiseerd voor het bedrijf.

Goed, cynici zullen nu zeggen dat er voor elke ontevreden medewerker momenteel tien anderen zijn die het werk wel zonder morren doen, maar dat is echt maar tijdelijk. In no time hebben we weer een overspannen arbeidsmarkt en dan worden oude rekeningen vereffend.

Vier successen

Maar ook de klant heeft er een hekel aan als je alleen maar aandacht voor hem hebt als er iets niet goed gaat. Ik heb het meegemaakt dat mijn hypotheekverstrekker 5 jaar(!) niks van zich heeft laten horen, totdat een automatische incasso niet kon worden uitgevoerd. Gelijk een dreigbrief. Nou hoef ik niet voor elke keer dat ik op tijd een rekening betaal een bedankbrief, maar dit was belachelijk.

Mijn volgende hypotheek wordt bij een andere verstrekker afgesloten. Maar ik dwaal af. Mijn advies, met name aan de Nederlandse lezers van mijn blog, is om je te richten op de positieve zaken in het leven. Sterker nog, neem elke dag de tijd om een succes te vieren. Ook al is het maar een item dat je afvoert van je 'TO DO'-lijst.

Robert Mekking is zelfstandig organisatieadviseur. Volg Robert op www.twitter.com/robertmekking