Domme, domme consultant!

Als professional is het erg belangrijk om zorgvuldig om te gaan met je imago. Opdrachtgevers betalen vaak grof geld voor je diensten. Toch zul je fouten maken. Dat is op zich niet erg, als je er maar op verstandige wijze mee omgaat.

Ik maak fouten. Sterker nog, doordat ik een Homo Impulso ben, doe ik *heel regelmatig* dingen waar ik spijt van heb. Dat is in het dagelijkse leven niet erg, maar in mijn vak –organisatieadviseur. red.- wel.

Domme dingen kunnen namelijk leiden tot brokken en organisaties huren niet een duurbetaalde adviseur in om brokken te maken. Dat kunnen ze zelf namelijk veel beter. En voor een fractie van de kosten.

Dom dom dom

Toch gebeurt het regelmatig dat ik uitglijd. Nou ja misschien een beetje minder dan toen ik net begon met werken, maar toch. Veel. Dat heeft deels te maken met het feit dat ik wel van risico nemen houd en ook mijn overenthousiaste houding heeft wel eens tot vermijdbare fouten geleid.

Toch zijn deze karaktereigenschappen hier maar voor een deel verantwoordelijk voor. Fouten maken hoort bij het proberen van nieuwe dingen. Sterker nog, als je geen fouten wilt maken, kun je maar beter niks meer doen. Blijf lekker binnen en neem vooral geen risico! Niet dat dat helpt natuurlijk.

Zoals wintersporters wel weten, maken de meest voorzichtige mensen vaak de meeste brokken. Het beste is als je je er niet te veel mee bezighoudt. Doe gewoon je werk en accepteer dat je fouten zult maken. Doe ik ook.

Probeer dit niet zelf!

Ter inspiratie een aantal aansprekende fouten. Leest u mee?

Bij aanvang van een klus melden dat je ‘dit varkentje wel even zal wassen’, zonder je ervan te vergewissen dat het een eenvoudig probleem betreft. Te veel drinken tijdens een zakenlunch. Uit de school klappen over je (ex-)werkgever. Zonder contractvoorwaarden te lezen akkoord gaan.

Roddelen over je opdrachtgever. Aan de slag gaan zonder duidelijke opdracht. Een onhaalbare planning proberen te halen. Tot het laatst verzwijgen dat je een deadline niet gaat halen. Aan de slag gaan zonder plan. Een te kritisch stuk publiceren over de branche waarin je werkzaam bent (en wilt blijven).

Je voor het –politieke- karretje van je opdrachtgever laten spannen. Weerstand negeren. Je team laten plunderen. Denken dat je buiten je vakgebied ook expert bent. Nalaten je publiek in te schatten bij een presentatie. Proberen te overtuigen op argumenten, als het probleem in de emotie zit. Als je niet kunt overtuigen, proberen je gelijk via de lijn te halen. Etc. etc.

Stil zitten als je geschoren wordt…

De fouten uit het bovengenoemde stukje zijn niet verzonnen. Ik heb ze uit eigen ervaring. En toch doe ik nog steeds wat ik doe. Dat komt omdat ik onderstaande regels uit mijn hoofd ken en altijd toepas…

Stap 1 is om het niet te verbloemen. Geef ruiterlijk toe dat je een fout hebt gemaakt. Stap op de mensen af die het toch wel te weten komen en bied je excuses aan! Schiet niet in de verdediging en wat er ook gebeurt, ontken nooit!

Impact

Stap 2 is om de impact van je fout niet te onderschatten. Ga dus na wat in het ergste geval het gevolg kan zijn. Wacht dit niet af, maar acteer snel om de impact van de fout te dempen. Neem corrigerende maatregelen en beperk waar mogelijk secundaire gevolgen.

Stap 3 is om vervolgens stil te zitten. Als je stap 1 en stap 2 op de juiste manier hebt doorlopen, is het nu een kwestie van afwachten. Zoals het spreekwoord gaat: “stilzitten als je geschoren wordt…”

Pijnlijk? Ja, maar fouten maken hoort er bij. De pijn wordt op deze manier als een vent ‘genomen’ en met een beetje mazzel overleef je het en leer je een waardevolle les.

Robert Mekking is organisatieadviseur bij Desiris Advies. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.