Je handen vies maken

Adviseren is prachtig werk, maar vaak blijft de adviseur ver van het echte werk afstaan. Om niet te vervreemden van de praktijk is het heel gezond om regelmatig de handen “vuil” te maken en mee te werken aan de uitvoering van een advies.

Ik zit aan de keukenbar en schrijf dit stukje met een pleister op mijn geschaafde knokkels. Gebeurd tijdens het klussen. Elke aanslag van de toetsen aan de rechterkant van mijn laptop zendt een pijnscheutje door mijn hand.

Het woordje “hand” voelt als: H(au!) A N(au!) D. Maar het is het waard, want ik heb genoten van een weekendje klussen in mijn nieuwe huis. Je moet weten, ik ben een doe-het-zelver. Heerlijk vind ik dat. Vloertje storten, muurtje zetten, maar ook draden trekken of een keuken monteren.

Het geeft me ook voldoening. Bezig zijn met materiaal, dingen creëren. Je handen vies maken met eerlijk werk.

Luchtfietserij

Dit is iets wat ik ook graag meemaak in mijn vak. Doordat adviseren vaak gebeurt met enige afstand van het werk waarover geadviseerd wordt, loopt je het gevaar om ‘los’ te raken van de dagelijkse praktijk. Eén manier om hier mee om te gaan is om regelmatig onderdeel te worden van het team dat het advies uitvoert.

Dit heeft drie belangrijke voordelen. Ten eerste kun je de kwaliteit van je advies in de praktijk proeven en zo te ondervinden op welke wijze het advies nog beter had kunnen zijn. Ten tweede ben je wellicht in staat om onvolkomenheden situationeel op te lossen als onderdeel van het team.

Ten derde zul je op deze wijze beter betrokken blijven bij de praktijk en daarmee voorkomen dat je adviezen in de categorie ‘luchtfietserij’ terecht komen. Blijf dus betrokken bij je werk!

Nazorg

Nou we het toch over dit onderwerp hebben. Het geeft mij altijd een beetje een nare bijsmaak wanneer adviseurs meteen verdwijnen na het uitbrengen van een advies. Zo! Opgeleverd, decharge en wegwezen. Natuurlijk, er zijn klanten die dat willen, maar je hebt daar natuurlijk zelf ook wat over te zeggen bij het opstellen van de opdrachtvoorwaarden.

En zelfs als het zo moet, dan kan het geen kwaad om na het einde van een opdracht nog eens contact te zoeken en te vragen of het advies heeft geleid tot de gewenste gevolgen. Een soort nazorg.

Het is in ieder geval attent, maar het leidt ook tot inzicht in de kwaliteit van je werk. En wie weet, wellicht leidt het zelfs tot een vervolgopdracht.

Eis betrokkenheid

Het vak gaat mij aan het hart. Daarom vind ik het ook zo belangrijk om betrokken te zijn bij mijn adviezen. En die betrokkenheid eindigt niet bij het opleveren van je rapport. Ik realiseer me donders goed dat daarna het echte werk pas begint en door regelmatig onderdeel te worden van die uitvoering, verzeker ik me van reflectie, invloed en betrokkenheid.

En ook vanuit het perspectief van opdrachtgevers lijkt me dit wenselijk. Beste opdrachtgever, denk hier de volgende keer aan als je een opdracht in de markt zet.

Vraag, nee *eis*, ook na oplevering betrokkenheid. Goede adviseurs zullen deze mogelijkheid graag pakken en daarmee neemt de kans op een succesvol implementatietraject weer een beetje toe…

Robert Mekking is organisatieadviseur bij Desiris Advies. Reageren? Twitter.com/robertmekking