Verslaafd

Er is geen ontkomen aan: ik ben verslaafd aan het ondernemen. De combinatie van vrijheid en verantwoordelijkheid is simpelweg onweerstaanbaar. Daarom een oproep aan iedereen: word in 2011 ondernemer!

Aan het einde van het jaar blik ik net als iedereen graag terug op het jaar dat verstreken is. En met een blij gevoel constateer ik dat ik een geslaagde start als ondernemer heb gehad.

Natuurlijk, het is pas een jaar geleden dat ik het werknemerschap achter me liet en er zal nog heel wat water door de Rijn vloeien voordat ik definitief kan zeggen dat ik een succesvolle ondernemer ben, maar ik ben er toch trots op.

En ik moet er niet aan denken om er mee te stoppen, het is me lief. Sterker nog, als ik er aan denk dat ik weer als werknemer aan de slag zou moeten, lopen de rillingen me over het lijf. Het lijkt wel of…. Nee ik weet het zeker… Ik ben verslaafd aan ondernemen!

De rush

Als je drugsverslaafden hoort praten over hun gewoonte, dan zullen ze een groot deel van het gesprek over de rush praten die ze voelen als ze net een shot hebben genomen. Ik herken dat. Als ik een offerte uitbreng en de klant zet zijn handtekening, dan voel ik die rush ook.

Net zoals bij een geslaagde opdracht, een heerlijke roes. En ik ben net als een gebruiker die begint met het roken van een joint en over gaat op het zwaardere spul. Na een jaartje als zzp-er te hebben gewerkt start ik vanaf 1 januari 2011 met een zakenpartner een heus adviesbureau en zijn we driftig bezig met het selecteren van nieuwe collega’s die bij ons in dienst komen. Kortom, ik ben definitief om.

Sterker nog: ik ben een ambassadeur. Als je het mij vraagt, zal ik je adviseren om het ook te doen. Het is heerlijk om te kunnen beschikken over je eigen lot en om zelf de beloning te ontvangen voor het werk dat je doet. En ja, ik denk dat iedereen ondernemer kan worden. Dus ook jij.

Risico’s

Wees gerust, tijdens het schrijven van dit stukje hoor ik jullie tegenwerpingen al: “Maar Robert, hoe zit het met de risico’s? Ik heb een gezin, een hypotheek en een auto?” Ik zal er niet omheen draaien. Er zitten risico’s aan ondernemen vast.

Doordat je zelf moet nadenken over je markt, je product en je organisatie, loop je het risico er naast te zitten en failliet te gaan. Big deal. Dan probeer je het gewoon opnieuw. Net zo goed als dat je een nieuwe baan zoekt als je ontslagen zou worden. Of dacht je dat jouw werkgever niet dezelfde risico’s loopt om failliet te gaan? Natuurlijk wel.

Zo beschouwd loop je als werknemer nog veel meer risico dan als ondernemer, want je baas hoeft natuurlijk niet failliet te zijn om je te ontslaan. Niet dat je niet moet nadenken over deze stap, maar doe het niet te lang. Zoals ik in eerdere blogs al heb uitgelegd, kun je alles dooddenken.

Goed voornemen

Natuurlijk, voor mij was het ook best wel even slikken om in de ergste crisis sinds de Grote Depressie een vaste baan op te zeggen en voor mijzelf te beginnen, maar ik heb het toch gedaan. En geniet er met volle teugen van. Het is zonde om dat gevoel alleen voor mezelf te houden.

Daarom hoop ik dat ik als inspiratie kan dienen voor diegenen die het overwegen en aarzelen. Als ik het kan onder de omstandigheden van eind 2009, dan kun jij het ook. Zeker in deze tijden van pril economisch herstel en de aanzwellende vergrijzing.

Beste mensen, doe jezelf een plezier. Ga in het nieuwe jaar ondernemen. De risico’s zijn te overzien en de voldoening die je krijgt als het je lukt is nergens mee te vergelijken. Echt, het is de moeite waard.

Ik wens iedereen een interessant 2011 en wat je ook doet, doe het met overtuiging!

Robert Mekking is vanaf 1 januari Partner bij MVR & partners. Reageren?  twitter.com/robertmekking.