Zelfstandige met een gezin

In 2011 ben ik met een compagnon een nieuwe onderneming gestart. De komende weken zal ik schrijven over onze ervaringen. In dit vierde deel: “Papa, je hebt nooit meer tijd voor ons!”

Als je aan de slag gaat als ondernemer, doe je dat met een doel. In mijn geval is het om financieel onafhankelijk te worden en daarmee de vrijheid te creëren om de dingen te kunnen doen die je leuk vindt, zonder je om geld druk te maken. Dat doe je niet alleen voor jezelf, maar ook voor je gezin.

Alleen is dat even moeilijk uit te leggen als je dochtertje met tranen in haar ogen uitroept dat je altijd maar bezig bent en nooit tijd meer hebt voor haar. En weet je wat, ze heeft gelijk. Ondernemen is leuk, maar niet ten koste van alles.

Carrière

Toen ik begon als werknemer bij een grote automatiseerder werd me bij de introductie duidelijk gemaakt dat ik geacht werd te buffelen. Ik weet de precieze woorden niet meer, maar de manager van dienst meldde ons met een uitgestreken gezicht dat junioren betaald werden voor 7 uur per dag, dat de klant een factuur kreeg voor 8 uur, maar dat we minimaal 9 uur moesten werken.

Bij de volgende werkgevers bleek dit niet anders te zijn. Ik ben dus opgevoed met het idee dat mijn carrière afhing van hard, heel hard werken. En dan heb ik het nog niet eens over de drie à vier avonden in de week dat ik op klantevenementen, trainingen of andere extra-curriculaire activiteiten aanwezig was.

Een druk baasje dus, maar met een prettig ontwikkelende carrière. En toen ik ondernemer werd gingen alle remmen los en was ik vrijwel nooit meer thuis. En dat vreet aan je gezinsleven…

Hard en pijnlijk

Het is niet dat mijn vrouw me niet corrigeert of me af en toe een subtiele hint geeft, maar mijn gevoel voor perceptie is blijkbaar beter ontwikkeld in een klantsituatie dan thuis op de bank. Meer dan een “hmmmpf” kan er in zo’n geval niet vanaf.

Mijn collega’s en vrienden geven me ook wel eens goedbedoeld advies, maar dan glimlach ik eens en ga gewoon door. Het gaat ten slotte over privézaken. Zelfs mijn huidige compagnon drong met al zijn levenswijsheid niet echt tot mij door. Iets met de woorden “bord, “kop” en “voor” denk ik.

Maar dat tengere poppetje dat van de week zo verdrietig was omdat papa aan het werk was terwijl ze me de hele week nog niet had gezien kwam binnen als een sloophamer. Dat wil zeggen: hard en pijnlijk.

Daad bij woord

Het is nu eind januari en terwijl iedereen zijn of haar goede voornemens inmiddels bij het grofvuil aan het zetten is, neem ik me voor om net zo actief op mijn agenda te gaan letten als het om gezinstijd gaat als bij zakelijke afspraken. Kwestie van time management.

De prioriteit is inmiddels voor mij gesteld. Lezers van mijn blog weten dat ik een aanhanger ben van het idee dat een beslissing meteen wordt gevolgd door actie. Daarom heb ik dit weekend afspraken gemaakt met mijn vrouw en ga ik die straks maken met mijn kinderen.

En iedereen die ik de komende periode helaas moet teleurstellen als je een afspraak met me wil maken vertel ik over een heel klein, maar wijs meisje…

Robert Mekking is vanaf 1 januari Partner bij MVR & partners. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.