Zelfstandige met #HNW-Blues

In 2011 ben ik met een compagnon een nieuwe onderneming gestart. De komende weken zal ik schrijven over onze ervaringen. In dit vijfde deel: de keerzijde van Het Nieuwe Werken.

Het Nieuwe Werken (HNW) is hot, ik heb dat de afgelopen periode gemerkt. Elke keer dat ik een blog schreef over Het Nieuwe Werken, schoten de lezersaantallen omhoog. Op de Twitters idem.

De hashtag #HNW staat garant voor veel meningen en Retweets. Blijkbaar is deze manier van werken waarbij het resultaat voorop staat en je de manier, de locatie en het tijdstip van werken laat afhangen van je persoonlijke voorkeur, bij veel mensen erg populair. En terecht!

Het enthousiasme is aanstekelijk en bij het opstarten van onze nieuwe onderneming waren we er snel uit: onze toko zou draaien op het ritme van HNW. Nu, een poosje verder en met een aantal ervaringen in de achterzak is het enthousiasme echter danig gedaald…

De keerzijde

Zo blijkt het wel tegen te vallen met die beperkte reistijd. Ik woon in het geografische midden van het land en wanneer ik de zaken niet afkan met elektronische middelen, spreek ik fysiek met mensen af.

Zeker als je net als ik veel zakelijk relaties onderhoudt, is dat vaak het geval. Acquisitie doe je nu eenmaal niet via Skype en dan is een ritje naar de Randstad toch echt twee uur aanschuiven in de file. En terug.

Daarnaast is het mobiele werken vaak een treurige bedoening. Akkoord, als je van te voren reserveert in een commercieel flexkantoor heb je prima voorzieningen en goede koffie, maar ik zet daar graag de talloze keren in een troosteloos wegrestaurant met slootwaterkoffie tegenover.

En dan heb ik het er maar niet eens over dat in de helft van alle gevallen onvoldoende bereik voor smartphone en UMTS stick voorhanden is.

Patroon

Ik geef toe, allemaal zaken die met een beetje planning en geduld op te lossen zijn. Dat geldt echter niet voor onze grootste teleurstelling: potentiële medewerkers vreten het niet. Het spijt me voor de grove taal, maar het is niet anders.

Terwijl wij dachten dat zij net zo enthousiast zouden zijn als wij en in de rij zouden staan wachten voor een baan blijkt dat HNW met name gefronste wenkbrauwen oplevert. “Reizen zoals ik wil? Dus dat betekent geen leaseauto?”, is inmiddels een klassieker.

Maar ook het feit dat we streven naar opdrachten waarbij resultaatverplichtingen worden aangegaan wordt beschouwd als nadeel. Risico, weet je wel… Een enkeling weet het wel te waarderen en dat beschouwen we dan maar als een lichtpuntje, maar enigszins teleurstellend is het wel. Nou ja, dat is de prijs van het vooroplopen. Nietwaar?

We zingen de Blues

Toch stoppen we er niet mee. Teleurstelling ten spijt. Zoals met alle mooie uitvindingen is er in eerste instantie erg veel enthousiasme en lijken de mogelijkheden onbegrensd. De realiteit kan dan tegenvallen, maar dat is relatief.

De potentiële voordelen zijn volgens ons nog steeds veel groter dan de nadelen. Het is een kwestie van doorbijten. Het oogsten komt ongetwijfeld zodra we uit de gewenningsfase komen en de wereld om ons heen HNW ook heeft geaccepteerd.

Soms is het ook zaak om een beetje geloof te hebben in iets nieuws. Een beetje vertrouwen. Tot die tijd zing ik gewoon de #HNW Blues.

Robert Mekking is vanaf 1 januari Partner bij MVR & partners. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.