Ondernemertjes-in-de-dop

Kinderen leren vanaf jongs af aan om perfecte werknemertjes te zijn. Het is tijd om ook ondernemerschap onderdeel te maken van het lesprogramma en zo ondernemertjes-in-de-dop te kweken.

Toen ik jong was, wilde mijn ouders dat ik hard studeerde. Opdat ik een Goede Baan met Goede Voorwaarden kon krijgen. Met een Goed Pensioen, dat spreekt voor zich.

Toen ik op de lagere school zat, werd dat door de meester en juffen bevestigd. Als ik maar goed mijn best deed, kon ik *alles* worden wat ik wilde. Omdat het de jaren '80 waren, werd dat gevolgd door allerlei voorbeelden die in dienst van de overheid konden worden uitgevoerd. Zo kon ik brandweerman worden, of astronaut, of postbode, of wat ik maar wilde.

Nu achteraf constateer ik dat “ondernemer” nooit als voorbeeld werd genoemd, alsof dat iets was waar je maar beter over kon zwijgen.

Goed voorbeeld

Ouders die zelf ondernemen, geven hun kinderen natuurlijk iets heel anders mee. Zij hebben het over hard werken en zelf verantwoordelijkheid nemen. In mijn ogen prima, maar die kinderen horen op school nog steeds dezelfde mantra: leren, studeren, een goede baan met een goed pensioen. Dus zelfs uit die kweekvijver zullen steeds minder ondernemertjes-in-de-dop naar boven komen.

Ik vind dat raar. Nee, ik vind dat belachelijk. Waarom doen we dat? Ondernemen is een eerzame manier om je boterham te verdienen en aangezien het MKB de banenmotor van onze economie is, lijkt het me ook buitengewoon onverstandig om kinderen op deze manier op te voeden.

Stel je voor dat niemand meer zou gaan ondernemen, dan is het ook snel gebeurd met het werknemerschap. En met de krimpende overheid van tegenwoordig zullen daar ook steeds minder ambtenaren nodig zijn. En waar sta je dan met je mooie diploma? Precies.

Ondernemerschap als vak

Het is in mijn ogen dan ook tijd om ondernemerschap als vak te gaan onderwijzen. En dan niet als keuzevak of als aparte leergang, nee gewoon als vast onderdeel van de lesstof. Liefst meteen vanaf de basisschool.

Probleem is alleen dat –met respect- de gemiddelde leerkracht geen flauw benul heeft wat ondernemen is. Zij zijn ook het product van de leren-studeren-werken-pensioen beweging en zullen dus niet goed kunnen overbrengen wat het is om risico te nemen, te verkopen of met leveranciers te onderhandelen. Kort gezegd heb je een ondernemer nodig om over ondernemen te kunnen onderwijzen.

De O-factor

Ondernemers zijn nodig, al was het maar door de veranderende arbeidsmarkt. Net als bij zwemmen en autorijden is hiervoor training nodig. Simpelweg met een bedrijf starten is moeilijk en heeft een laag slagingspercentage.

Als je net als ik gelooft dat Nederland wel een shot O-factor kan gebruiken en dat dat begint bij onze kinderen, probeer dan je lokale basisschool zover te krijgen dat ze tijd inruimen voor les over ondernemen.

Ik heb bij de school van mijn kinderen aangeboden om regelmatig een uurtje te komen vertellen over dit onderwerp. De school moest er even over nadenken. Hmmm. Misschien is het verstandig om niet gelijk de eerste keer te vertellen dat het OK is om juf te worden, maar dat het veel beter is om je eigen school te starten…

Robert Mekking is Partner bij MVR & partners. Reageren? www.twitter.com/robertmekking