Vuile consultant

Niet iedereen zal waarderen wat je doet voor je dagelijkse kost. Het zij zo.

Door Robert Mekking

“Sorry, maar wat doe je?”, vroeg de mevrouw met de Moeilijke Bril op schampere toon. Ik keek haar een paar seconden aan. Ik had het gevoel dat dit geen prettig gesprek zou worden, maar besloot toch nog een poging te doen.

“Ik adviseer overheden over het beter en efficiënter uitvoeren van hun taken.” Duidelijker kan ik het niet uitleggen en aangezien meer woorden over het algemeen niet bijdragen hield ik vervolgens mijn mond en wachtte op de reactie.

De mevrouw met de Moeilijke Bril haalde hoorbaar diep adem en barste vervolgens los: “dus jij bent één van die externen die al het geld van de overheid opmaakt met nietszeggende rapportjes en adviezen die niemand leest? Terwijl de belastingbetalers krom moeten liggen en hardwerkende ambtenaren bij het grofvuil worden gezet? Ben jij er zo een?”

Opgelaten

De tirade werd zo hard uitgesproken dat mensen om mij heen onze kant opkeken. Ik voelde me opgelaten en voelde mijn hoofd rood worden.

“Nou…”, begon ik, maar bedacht me. Hier viel geen eer te behalen. De vrouw met de Moeilijke Bril had een mening en zou zich er niet vanaf laten brengen. In plaats van me te verdedigen besloot ik om haar niet de lol te gunnen en antwoordde: “Ja, zo één ben ik er. Goedenavond.”

Ik liep weg, de vrouw gefrustreerd en nog nasputterend achterlatend. Ik meende dat ze nog “vuile consultant” mompelde. Ik had geen medelijden met haar. Zij zou op zoek gaan naar een ander slachtoffer, waarvan er ongetwijfeld genoeg rondliepen. Het was ten slotte een netwerkavond en daar willen nog wel eens consultants zijn.

Arme zielen

De avond was verder lauw en ik ben snel naar huis gegaan. Tijdens de terugrit mijmerde ik over de vrouw met de Moeilijke Bril en wat ze had gezegd. In zoveel woorden had ze me ervan beschuldigd dat ik een profiteur was die geld verdiende terwijl anderen daarvoor moesten bloeden.

Of de vrouw nare ervaringen had of gewoon slecht was geïnformeerd weet ik niet, maar de stelligheid waarmee ze haar mening over adviseurs in mijn gezicht had geslingerd had me aan het denken gezet. Goed, er zijn ongetwijfeld rotte appels in ons vak –die zijn er altijd-, maar de gemiddelde adviseur doet zijn werk goed en integer.

Gedreven

Ik heb misschien wel een uur nagedacht over ons vakgebied en de mensen die daar dagelijks mee bezig zijn. Door de bank genomen gedreven mensen met hart voor de opdrachtgever waar ze voor werken. Langzaam maar zeker kwam ik tot rust.

Hoewel niet iedereen mijn vak zal kunnen waarderen, ben ik er gek op.

En terwijl de A28 onder me doorgleed besloot ik op dat moment, ter hoogte van Nijkerk, dat ik daar mee kan leven. Critici ten spijt.

Heel even voelde ik verwantschap met KLPD agenten. Die vindt ook niemand aardig, terwijl ze gewoon hun werk doen. Heel even maar.

Vijf kilometer verderop werd ik geflitst.

Robert Mekking is partner bij MVR & partners en helpt organisaties hun processen te verbeteren. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.