‘Recht op thuiswerken’ als mosterd na de maaltijd

Thuiswerken, telewerken, flexibel werken, Het Nieuwe Werken, hoe je het ook noemt, het zijn allemaal werkvormen die zijn ontstaan uit een praktische behoefte. Wetgeving om dit te regelen is volstrekte onzin.

Door Robert Mekking

Kamerleden Eddy van Hijum (CDA) en Ineke van Gent (GroenLinks, stekkeraangever) dienden samen een initiatiefwetsvoorstel in om elke werknemer het recht te geven om thuis te werken. En toonden daarmee aan volledig los te staan van de werkelijkheid.

Iedereen die de laatste vijf jaar zijn neus wel eens op de arbeidsmarkt heeft laten zien, weet dat dit initiatiefvoorstel volslagen onzinnig is: de praktijksituatie voorziet al lang in flexibele werktijden en wisselende werkplekken, waarbij thuiswerken toch wel als absoluut minimum geldt.

Voordeel

Deze praktijksituatie is ontstaan doordat zowel werkgevers als werknemers hier voordeel bij hadden. Thuiswerken voorziet dus in een behoefte. Het omgekeerde is ook waar, daar waar er niet wordt thuisgewerkt, biedt dat dus blijkbaar geen voordelen.

Ik durf de stelling wel aan dat Nederlandse werknemers waar dat mogelijk is al lang thuis kunnen werken. Een prachtig optimum dat is ontstaan door logisch na te denken. Keurig toch?

Maar nee, Kamerduo Eddy en Ineke zijn niet tevreden: zij willen dat *iedereen* het recht heeft op thuiswerken. En als zij zeggen iedereen, dan bedoelen ze ook iedereen. Dus ook: stratenmakers, kappers, sleepbootkapiteins, docenten, taxichauffeurs en nieuwslezers. U begrijpt dat deze beroepsgroepen daar echt op zit te wachten.

Stupide idee

Gelukkig kwam daar een zeer verstandige reactie op van VNO-NCW en MKB-Nederland. Ik kan het niet letterlijk herhalen, maar samengevat kwam het erop neer dat het een stupide idee is. Waarvan akte.

Goed. We zouden dit initiatief wetsvoorstel kunnen afdoen als een goedkope manier om politiek mee te liften op wat feitelijk al het geval is. Een soort politieke mosterd na de maaltijd. Toch moet je de mogelijkheid niet uitsluiten dat de leden van de Tweede Kamer echt zo ver afstaat van de praktijk.

Waarschijnlijk is dat het gevolg van het leven onder de Haagse kaasstolp, de geluiden van buiten dringen blijkbaar niet door in de plenaire zaal en de maatschappelijke werkelijkheid verdwijnt zo stilletjes achter de horizon. Wat op zich niet zo vreselijk is, als ze maar niet onbedwingbare behoefte hadden om zich steeds te bemoeien met de *echte* wereld.

Nee, volgens mij zou Nederland er een stuk rustiger van worden als Tweede Kamerleden eens wat vaker thuis zouden werken. Misschien zelfs wel altijd. Kan iemand daar een initiatiefwetje voor maken?

Robert Mekking heeft geen initiatiefwet nodig om thuis te werken. Hij is partner bij MvR & Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.