“Hé Robert, tijd geleden. Hoe is het met je?”

“Prima, ik ben net vader geworden van een prachtige dochter. Mijn derde.”

Door Robert Mekking

“Gefeliciteerd. Leuk voor je. Maar drie meiden? Oeioeioei. Je weet wat ze zeggen hè: ‘Drie dochters en mamaa is een plaag voor papaa!’, hahaha.”

“Hahaha.”

“En hoe is het met de zaak?”

“Die draait als een dolle. We groeien lijnrecht tegen de crisis in. Alleen maar leuk werk. En gezien de huidige arbeidsmarkt kunnen we heel goed aan de deur selecteren, waardoor we inmiddels met een hele leuke club jonge mensen werken. En dat merk je terug in de opdrachten die we krijgen. En hoe is het met jou?”

“O, je weet wel. Nog steeds in dienst bij de langst lopende reorganisatie van Nederland, de cijfers staan onder druk en er heerst inmiddels een echte angstcultuur. Laatst moesten er weer vierhonderd uit en dan weet je het wel. Allemaal wachten in de kantine en dan één voor één langs bij je manager Kreeg je te horen of jij één van de gelukkigen was. Ik had mazzel, maar ik heb er heel wat langs zien komen met rode ogen.”

“Ai. Pijnlijk. Ik kan me dat nog goed herinneren. Buikpijntijd was dat. Het was me ook altijd volstrekt onduidelijk waarom sommige mensen eruit moesten en anderen niet. En dan die onzekerheid.”

“Ja, dat is het ergste. Hoewel, onzekerheid, je hebt in ieder geval de zekerheid dat er altijd weer een volgende ontslagronde komt. Ik ben door de jaren behoorlijk cynisch geworden.”

“Maar heb je dan nog wel lol in je werk dan?”

“Lol? Grapje zeker. Nee, niet bepaald. Het is meer overleven, ik pak het van dag tot dag.”

“Als je er geen plezier in hebt, waarom ga je dan niet ondernemen, net als ik?”

“En mijn mooie baan opzeggen, zeker? Echt niet, ik heb een hypotheek en twee meiden die studeren. Mij niet gezien!”

“…”

Robert Mekking is ondernemer en constateert dat veel werknemers sadomasochisten zijn. Hij is medeoprichter van MvR & Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.