Rust en een gouden ei

Na weken van absentie ben ik terug. Zoals het een individu in de risicoleeftijd van de quarterlifecrisis betaamt, heb ik een heuse mini-sabbatical genomen door lekker veel op vakantie te gaan. Een goede investering, dacht ik zo.

Mijn enige doel: rust. En één en ander overdenken. De situatie met de grote C overdenken, voornamelijk.

Tapas
In Barcelona genoot ik van tapas aan de Rambla, verbaasde ik me over de verkopers op het strand en vooral over het feit dat de Aziatische massagedames van het strand bleken te overleggen met de ik-teken-met-een-stift-een-tattoo-op-je-arm meneren boven een bord goede Paëlla. Daar kwam ik achter op dag twee en voilá… Tot zover mijn rust.

Mijn hersens draaiden overuren.
Samenwerken, dat zou de stap zijn naar het overleven van de situatie met de Grote C.  Maar met wie kan ik samenwerken? Waar liggen mijn kansen?

Crossdisciplinair samenwerken werd mijn nieuwe devies. In elk geval, ik vond dit zojuist ontsproten idee klinken alsof het kans van slagen had, de uitvoering ervan was daarentegen nog geenszins uitgedacht. Onder het genot van kánnen met Sangria werden mijn ideeën steeds wilder, maar ook steeds onbruikbaarder.

Pizza
In Rome aangekomen, deze stad voelde na Barcelona als een goedkoop cultuur-circus, verbaasde ik mij over het feit dat mensen hun vrije tijd beleven door de lens van een camera.

Elke berg stenen, elke fontein, elk marmeren beeld (en die zijn er veel in Rome), werd vereeuwigd om daarna per dubbeldekker door te reizen naar een volgend object; efficiëntie stond door de beperkte verblijfduur centraal. Mijn hersenen draaiden overuren bovenin die dubbeldekker, nieuwe ideeën borrelden op, maar het gouden ei was nog lang niet gelegd.

Merlot
Inmiddels bevind ik mij, getooid met een goed glas Merlot en mijn laptop, op een terras in Bretagne, Frankrijk. Wat mij telkens weer opvalt in dit prachtland, is dat men de tijd neemt om zich in elkaar te verdiepen en samen te genieten van eten, zowel tijdens de lunch als tijdens het diner.

Twee dagen geleden kwamen mijn drie reizen samen tot één prachtidee, al zeg ik het zelf. Mensen geven geld uit aan zogenaamde kwaliTijd: samenzijn en de tijd nemen voor elkaar. De vrijetijd dient meer betekenis te krijgen, betekenis en ontspanning overlappen elkaar.

Waardepaspoort
Mijn eerste contacten met een bureau voor bedrijfsuitjes zijn gelegd, en met succes. Ik bied voor groepen een korte training “waardepaspoort” aan, waar zij hun eigen kernwaarden én die van collega`s kort en op speelse wijze achterhalen en vorm geven in een paspoort.

Het is mijn gouden ei: het is crossdisciplinair, het is vrije tijd, het heeft betekenis en het is efficiënt. Barcelona, Rome en Bretagne bedankt, zonder jullie had ik nóóit zoveel rust gevoeld de afgelopen twee dagen!

Sanne van Arnhem is directeur/ eigenaar van Plan T, een adviesbureau voor verandermanagement. Plan T biedt ook trainingen op het gebied van creativiteit en communicatie voor bedrijven én particulieren, alsmede coachingstrajecten.Voor meer informatie: http://www.plan-t.nl/