BBM-controle

Wie mijn blog al een tijd leest, weet dat ik een (al dan niet gerechtvaardigde) angst heb. Niet voor Sinterklaas, niet voor clowns, niet voor hoofdrolspelers uit horrorfilms en zélfs niet voor een aanval op de aarde door onbekende levensvormen.

Nee, mijn angst is voor een meneer. Misschien wel voor een mevrouw. Misschien wel voor een hele organisatie… De Belastingdienst.

Begrijp me niet verkeerd, ik doe niets dat niet mag en hou mijn boekhouding netjes bij. Ik durf u zelfs te vertellen dat mijn boekhouder vertelde nog nóóit zo`n overzichtelijk bijgehouden boekhouding had gezien. Maar het hele idee dat ik iets verkeerd zou kúnnen doen en ineens een smak geld moet betalen, dát zorgt voor mijn angst.

Brilletje

In mijn verbeelding was de persoon een Meneer (sorry heren) met een strenge blik en zo`n klein brilletje om streng overheen te kijken. Een soort strenge Sint dus, maar dán eentje die geld vraagt in plaats van cadeautjes geeft.

Al heb ik alleen maar aardige medewerkers van de Belastingdienst gesproken en nog nooit problemen gehad: mijn angst blijft. De Boze Belasting Meneer (BBM) regeert gemiddeld één keer per maand mijn (enge) dromen.

De brief van BBM

En toen lag hij op mijn mat. Blauw, beangstigend en zwaarder dan de standaard aangiftebrieven die ik ontvang van de Belastingdienst.

Onder het motto als-je-het-snel-doet-valt-het-mee scheurde ik de envelop open, om snel te lezen wat er in de drie kantjes tellende brief stond. Controle. Verantwoording van aftrekposten. Hoe meer brief ik las, hoe scherper en vooral strenger mijn fantasiebeeld van de BBM werd.

Van alles moest ik aanleveren binnen het superkorte tijdsbestek van drie weken; van bedrijfsplannen tot alle facturen van het jaar. Tot zover geen probleem. Maar één item baarde mij zorgen; ik moest een agenda overleveren.

Aan de telefoon met de BBM

Ten tijde van het gecontroleerde jaar had ik een digitale agenda die blijkbaar niet zo goed kon stuiteren: deze is dus kapot. Wél heb ik een Excel bestand gemaakt, om mijn uren van het gehele jaar te verantwoorden. Na tien keer flink diep in- en uitademen besloot ik dat ik de BBM durfde te bellen om te vragen of dit ook geldig is als agenda.

De BBM bleek inderdaad een meneer met een zware stem. Tot zover had ik gelijk. Toen ik vertelde dat mijn digitale agenda was gesneuveld en ik geen papieren agenda heb van dat jaar, meende ik dat ik hem zijn hoofd hoorde schudden en dat ik zijn wenkbrauwen teleurgesteld en geïrriteerd hoorde fronsen.

Toen ik net een telefonische donderpreek verwachtte, vroeg de BBM mij of ik de deadline wel kon halen met al mijn geplande werkzaamheden. En of hij mij nog ergens mee kon helpen. Hij sloot af met ‘als je nog vragen hebt, gewoon bellen hoor!’. Net alsof het gewoon maar een mens is. Een aardig mens. Dat het niet leuker kan maken, maar wel gemakkelijk.

Wachten

Nu mijn dossier is ingeleverd, is het wachten, wachten en nog eens wachten. Nadat ik de BBM heb gesproken, bleek hij niet meer zo Boos. Maar juist Behulpzaam. Ik kan deze heer dus gewóón BBM blijven noemen.

En dat… is nou wél leuker. En net zo gemakkelijk!

Sanne Nuij van Arnhem is directeur/eigenaar van Plan T, een adviesbureau voor verandermanagement. Plan T biedt ook trainingen op het gebied van creativiteit en communicatie voor bedrijven én particulieren. Sanne is te volgen op twitter.com/SanneNvA