Leermomentum

Een beetje jarig, zo voel ik mij. Al twee jaar ben ik actief aan het werk met Plan T. Al twee jaar schrijf ik blogs voor NUzakelijk.nl. Al twee jaar.

Misschien denkt u “pás twee jaar”, en dat kan ik best begrijpen. Voor mij, een niet-meer-zo-startende-starter, is twee jaar echter een hele tijd. Ik vraag me af of ik ooit in korte tijd nog zo veel kan leren als in de eerste twee jaar van mijn ondernemerschap.

Omdat jullie mij, als lezers, regelmatig met vriendelijke en soms iets minder vriendelijke mailtjes hebben laten weten wat jullie meemaakten en dachten, zal ik ook mijn grootste leermomenten van de afgelopen twee jaar met u delen.

(Nu ik bovenstaande tekst lees, lijkt dit wel een afscheidsblog. Dat is het absoluut niet; blijkbaar ben ik vandaag bovengemiddeld melancholisch. Ook wel eens goed, voor de afwisseling).

Streng kijken is zó 2010

Voor de branche waarin ik mij begeef, ben ik gemiddeld gezien een “jonkie”. Dat neemt niet weg dat ik nieuwe inzichten heb en mijn vak versta en bijhoud door het volgen van opleidingen, trainingen en seminars.

Die leeftijd, die ik regelmatig door wat-ouderen-van-dagen naar mijn hoofd geslingerd krijg als zijnde een negatief aspect, daar kan ik niets aan doen. Ooit, twee jaar geleden wel te verstaan, dacht ik dat streng kijken mij zou verlossen van deze critici.

Mooier was nog, dat mijn strenge blik op mijn NUzakelijk.nl blogfoto zelfs mijn beste vrienden en liefste familie omtoverde in overkritische individuen. “Ik word bang van je, op die foto!” is één van de weinig subtiele zinnen die mij tussen verjaardagstaarten en kerstdiners werden toegefluisterd.

Nu, twee jaar later, ben ik klaar voor een lachende foto. Niet om mijn vrienden en familie gerust te stellen, maar omdat ik weet dat streng kijken niet hélpt. Critici zijn er. Ik ben jong(er), fris en zit vol met ideeën. Daar past streng kijken op een foto eigenlijk helemaal niet bij. Dus ik presenteer u: mijn nieuwe foto.

De Belastingdienst is zo eng nog niet

Meerdere blogs heb ik gewijd aan de BBM, de Boze Belasting Meneer. Vrijdag zat ik er weer: er was iets onduidelijk omtrent een aangifte.

Getooid met een tas vol mappen, een laptop, volgekrabbelde schriften en agenda’s zat ik aan tafel bij een alleraardigste meneer die naar mij luisterde, mij op mijn woord (en schriften, laptop, mappen en agenda’s dus) geloofde.

Als klap op de vuurpijl wist hij me te vertellen dat ik, door een ontbrekend vinkje in mijn aangifte, te weinig had teruggekregen. Kreeg ik dus náást het gelijk van de BM (Belasting Meneer, dat Boze geldt nu niet meer) ook nog eens een beetje geld.

Vanaf nu is de BM dus een held. Al zal ik altijd wel een beetje angstig die blauwe enveloppen blijven openmaken, omdat dat er nu eenmaal bij hoort.

Doen wat je leuk vindt, loont

Vermoedelijk voor velen een absolute dooddoener, maar deze slogan komt uit de grond van mijn hart.

Sinds ik heb besloten te gaan werken vanuit wat ik goed kán en vervolgens te zoeken waar er in de markt behoefte aan is in plaats van te zoeken naar behoeften in de markt en hierop in te willen spelen, krijg ik meer opdrachten.

Of dat nu ligt aan het feit dat ik me zekerder voel of omdat er veel behoefte is aan wat ik leuk vindt, is een kip en ei discussie. Hoe dan ook, het wérkt.

Gewoon dóen

Het laatste cliché dat ik jullie niet wil onthouden. Zo aan de start van het nieuwe jaar hoor ik flink wat ondernemersgerelateerde voornemens om me heen die in te lossen zijn met gewoon dóen.

Ooit stapte ik de KvK binnen, om daar een kwartier later als ZZP'er naar buiten te stappen. Nog steeds vind ik het jammer dat ik toen geen enorm feest heb gegeven; het was achteraf gezien een memorabel moment. Dus dromers en twijfelaars: gewoon dóen!

En nu ga ik een digitaal stuk taart eten met mijn followers op Twitter. Ik ben ten slotte een beetje jarig…

Sanne Nuij van Arnhem is eigenaar van Plan T en geeft trainingen over leerstijlen, ontwikkeling en communicatie. Ook is zij ontwikkelaar van de training/ methodiek “Leuk! Veranderen”. Volg Sanne via twitter.com/SanneNvA.